دیدنی های استان کرمان

نام تاريخي آن (كرمانيا )و يكي از ايالات تاريخي ايران است اين استان در نقطه تلاقي راه‌هاي ارتباطي فارس،سيستان،خراسان و هندوستان قراردارد در كتيبه بستون نام اين ايالت بوتيه (بوتيا)آمده است پس از ظهور اسلام گروههاي از اعراب به اين ايالت مهاجرت كرده و در آن مسكن گزيدند از سال 102 ه ق تسلط بني‌اميه بر ايالت كرمان بيشتر شد.
همچنين ابو‌علي ابن الياس در سال 315 ه ق از طرف سامانيان بر حكومت كرمان گماشته شد. گنجعلي خان از امراي معروف دوره صفويه كه نزديك به 30 سال در ايالت كروان حكومت كرد آثار و ابنيه با ارزشي از خود به يادگار گذشته است . اين بنا نياز به عنوان مظهري از هنر معماري دوران صفويه پا برجاست.
استان كرمان پهناور ترين استان كشور است ايران در سال 1383 به شمار مي‌رود.و مساحت آن معادل 181معادل 181,714 كيلومتر مربع مي‌باشد كه حدود 11 درصد از خاك ايران را در بر گرفته است.
جمعيت آن بر اساس سر شماري سال 1375 بالغ بر 565 ،008 ،2 نفر (دهمين استان كشور )و همچنين بر آورد جمعيت استان در سال 1383 معادل 683 ،380 ،2 نفر پيش بيني شده است كه 52/2% در نقاط شهري و 46% در نقاط روستايي و 2/1 غير ساكن هستند و داراي تراكم جمعيت نسبي 11 نفر در هر كيلو متر مربع (بيست و ششمين استان) مي‌باشد.
با توجه به آخرين تغييرات تقسيمات كشوري، استان كرمان در جنوب ايران واقع شده كه از شمال استان خراسان جنوبي و يزد، از مشرق به سيستان و بلوچستان، از جنوب به استان هرمزگان و از مغرب به استان فارس و يزد محدود مي‌شود .
قسمت‌هاي شمالي وشرقي استان از كوير لوت با ويژگي‌هاي طبيعي خود در برگرفته است. بلندترين نقطه استان كرمان كوه هزار با 465،4 متر ارتفاع مي‌باشد. كه در جنوب شرقي شهر كرمان واقع است.
آب و هواي استان متغيير بوده و در نواحي كوهستاني و مرتفع داراي هواي سرد و در نواحي پست و جلگه‌اي داراي هواي گرم مي‌باشد.
ميزان بارندگي سالانه آن در سال 1381 معادل 84 ميليمتر و روزهاي يخبندان آن 74 روز در مركز استان (شهر كرمان) بوده است.
تنها رودخانه دائمي اين استان هليل رود مي‌باشد كه مهمترين رود استان به شمار مي‌آيد و حوضه وسيعي از دشت حاصلخيز جيرفت را آبياري مي‌كند و يكي از پر بركت‌ترين رودهاي ايران محسوب مي‌گردد. طول 378 كيلومتر و از كوهستان هزار سرچشمه گرفته و در نهايت به هامون جازموريان مي‌ريزد.
در منطقه تنگ نر آب سد جيرفت (بزرگترين سدمخزني استان) واقع شده كه احداث آندر سال 1370 خاتمه يافته است.
هر يك از استان هاي ايران به اقتضاي ذخاير طبيعي و فعاليتهاي صنعتي و ذوق خود داراي شهرت داخلي و جهاني مي‌باشند.
قالي، زيره، پسته، خرمت و ذخاير معدني (مس سرچشمه) نيز بخشي از دلايل معرفيت اين استان است.
مهمترين محصولات كشاورزي و باغي استان عبارتنداز: غلات، حبوبات، پنبه، چغندر قند، سبزيجات، محصولات جاليزي، انواع ميوه، گردو، فندق و گياهان دارويي و غيره ...
صنايع دستي مشهور استان عبارتنداز: قالي دستباف، شال بافي، پته دوزي، چادر شب بافي، حصر بافي و غيره ...
برخي از آثار تاريخي، طبيعي، و جاذبه‌هاي گردشگري استان عبارتنداز: بافت: غارترنگ، غارشب پره (خفاش)‌، چشمه عروس،‌ منطقه گردشگري بردسير: آب گرم قطعه عسگر، ارگ تاريخي بردسير، آب گرم قطعه عسگر، ارگ تاريخي برد سير، بم: مجموعه تاريخي ارگ بم، ميل نادري، قطعه دختر، جيرفت: سدجيرفت، آبشار دو ساري، محوطه باستاني كار صندل و دقيانوس، رفنسنجان: مجموعه تاريخي حاج آقا علي، برج فردوسيه، بازار اصلي شهر و قيصريه آن، كاروانسراي كشكوئيه، راور: مسجدجامع صاحب‌ الزمان، تكيه حضرت ابولفضل ، زرند جهار برج، يزدان آباد، برج عبدالله خان، قلعه و حمام تيكدر، سيرجان، كاروانسراي ابراهيم‌رخان، امام زاده علي، آب انبار قديمي سيرجان، بادگير چيقي، شهر بابك، روستاي تاريخي ميمند، غار ايوب، عنبر آباد: امام زاده حضرت ابوالفضل، كرمان: مسجد جامع، موزه صنعتي، گنبد جبليه، حمام وكيل، مقبره شاه نعمت الله ولي ، باغ و عمارت شاهزاده ( ماهان) مجموعه تاريخي گنجعلي خان، حمام و بازار ابراهيم‌خان، كوهبان: خانقاه شيخ ابوسعيد البخير، قلعه دختر، مقبره آخوند، كهنوج: آب گرم تنگ آشوبيه (آشوب)، قلعه تاريخي كهنوج، منوجان: امامزاده شاه اشرف، قدمگاه حضرت علي در روستاي بارگاه.