|
دریاچه
هاى تار و هویر
دریاچههاى
زمینساختى تار و هویر در 30 کیلومترى خاور شهرستان دماوند، از جمله
دریاچههاى آب شیرین کوهستانى هستند که در ارتفاع بیش از 2900 متر از
سطح دریا قرار دارند و راه ارتباطى آنها، جاده ماشین روى دماوند –
دریاچة تار است. این دو دریاچه در فاصله حدود 500 مترى از یکدیگر قرار
دارند. بیشترین درازاى دریاچه تار 3/1 کیلومتر و میانگین پهناى آن 400
متر و درازى دریاچه هویر حدود 900 متر و میانگین پهناى آن 150 متر است.
دو دریاچه بر روى هم نزدیک به 7/0 کیلومترمربع وسعت دارند. سرشاخه
آبهایى که به این دریاچهها میریزند، چشمهساران کوههاى قرهداغ،
سیاهچال و شاهنشین در شمال و آبراهههاى فصلى از جنوب است که قسمتى
ازآب آنها وارد دریاچهها میشود و قسمتى دیگر، آب رودهاى تار و هویر
را تأمین میکنند.
در باره چگونگى تشکیل این دو دریاچه، زمینشناسان (اشتال، 1897،
آلنباخ، 1972، شهرابى، 1373) دیدگاه یکسانی دارند. شواهد زمینشناسى
پیرامون دو دریاچه سبب شده تا آنها بر این باور باشند که در شکلگیرى
دو دریاچه، عملکرد توأم راندگى مُشا – فشم (آبیک، فیروزکوه، شاهرود) و
کوه لغز پهلوى جنوبى دریاچه (زرینکوه) نقش اساسى داشتهاند. بدینسان
که حرکات جوان این راندگى در زمان کواترنر، سبب رانش به نسبت بزرگى از
زرینکوه (رشته کوههاى جنوب دریاچه) شده و با ایجاد پشتهاى به بلنداى
بیش از 50 متر، سدى طبیعى در برابر روان آبهاى سطحى ایجاد و شرایط
لازم براى انباشت آب فراهم آمده است. تیپ شیمیایى آب دریاچه تار، بر
اساس مطالعات (لوفلروین، 1950) از نوع کلسیم، منیزیم، کربنات )3 –MgCO
3 (CaCOاست.
|
