|
استفاده
از گوشها براي تعيين جهت
- مینو اصفهانی
بوميان گرينلند از صداي نر پرنده اي به نام درسه برفي (snow-hunting)
به عنوان راهنما در مه استفاده ميکنند. هر پرنده نر صداي به خصوصي دارد
که اسکيموها اين صداها را از بالاي آبدره ها به راحتي ميشنوند. در مه
از صدا را دنبال کرده و به راحتي به خانه ميرسند.
* هنگام راه رفتن سر خود را به دنبال اين صدا به جهات مختلف بچرخانيد
به محيط اطراف گوش کنيد: صداي نهر، رودخانه، ترافيک بزرگراه، باد ته
دره ها يا امواج.
* هنگام مه يا در شيب، در منطقه اي کوهستاني يا تپه اي، صداي فرياد يا
صوت منعکس ميشود. 5 ثانيه طول ميکشد که صدا مسافت يک مايل (KM 6/1) را
طي کند. از اين طريق موقعيت تقريبي خود را ميتوانيد با گوش دادن به
صداها تخمين بزنيد. از اين روش در کشتيها هنگام مه استفاده شود. آنها
از صداي زنگ، شليک تفنگ، آژير خطر، يا فرياد زدن استفاده ميکنند. هر
ثانيه که از توليد تا بازگشت صدا بگذرد يعني صدا مسافتي حدود 560 فوت
(170 متر) را از منبع صدا طي کرده است.
* قايقرانان نيز ميتوانند به صداي پرنده هاي دريايي يا امواج گوش کنند.
وقتي صداي شکسته شدن امواج شنيده ميشود يعني به کناره ها يا خليج نزديک
هستند.
|
