جکوی ایرانی

نام علمی : hemidactylus persicus

نام انگلیسی: persian gecko   

نام فارسی: جکوی ایرانی

 

 

پراکندگی

مشخصات: برآمدگی های پشتی بزرگ و فراوان، در 14 تا 16 ردیف كم و بیش طولی منظم مرتب شده اند؛ دم بدون لبه جانبی نوك تیز و دندانه دار؛ نرها با 9 تا 13 منفذ پیش مخرجی (فقط نرها منافذ پیش مخرجی دارند)؛ سطح زیرین چهارمین انگشت پا دارای 1 تا 14 تیغه؛ 10 تا 12 سپر در لب بالا و 8 تا 10 سپر در لب پایین.
رنگ آمیزی: رنگ پشتی قهوه ای روشن یا مایل به خاكستری، با برآمدگی های منفرد سفید، قهوه ای تیره یا سیاه كه در یك طرحی از نقاط كوچك نامنظم مرتب شده اند؛ معمولاً یك رگ تیره بر طرفین سر؛ شكم مایل به سفید.
 

زیستگاه: نواحی بیابانی و نیمه بیابانی خشك، در دامنه ها و تپه های سنگی یا صخره ای آهكی عاری از گیاهان یا با پوشش گیاهی بسیار اندك، و همچنین خرابه ها.
 

عادات و رفتار: شبها فعالند؛ در فصول بسیار خشك و گرم سال كه تقریباً دیگر اثری از گیاهان سبز دیده نمی شود،‌فعالیت بیشتری دارند. گاهی در خانه ها یافت می شوند؛ زیر سنگ ها یا شكاف صخره ها و حفره ها مخفی می شوند. از حشرات نشیر ملخها، قاب بالها، بیدها و غیره تغذیه می كنند. احتمالاً اواسط بهار جفتگیری، و در تابستان یا اوایل پائیز تخمگذاری می كنند؛ تا كنون 2 تخم در هر بار تخمگذاری گزارش شده است.
 

پراكندگی جهانی: ایران، عراق، عربستان سعودی، عمان، بحرین، پاكستان، هند.
 

اندازه: نوك پوزه تا مخرج 72 میلیمتر دم 78 میلیمتر.
 

ملاحظات: در ایران این گونه تا ارتفاع 1000 متری جمع آوری شده است. محل نمونه تیپیك بطور دقیق مشخص نیست؛ (طبق نظر Smith (1935) محل نمونه تیپیك از ایران، شیراز واقع در استان فارس می باشد.)

 

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تسلیت