دانستنیهایی از استان خراسان جنوبی

موقعیت جغرافیایی- خراسان جنوبی
استان خراسان جنوبى، با مساحتى معادل ۹۰۰۰۰ كیلومترمربع در شرق ایران قرار دارد. این استان از شمال به خراسان رضوى، از شرق به كشور افغانستان، از جنوب شرقى به استان سیستان و بلوچستان، از جنوب غربى به استان كرمان و از غرب به استان یزد محدود می‏باشد. خراسان جنوبى 4 شهرستان دارد كه عبارتند از: بیرجند، قاینات، سربیشه و نهبندان. براساس آخرین آمار (1375) جمعیت این استان ۶۰۰۰۰۰نفر برآورد شده است.
 
آب و هوا – خراسان جنوبی
استان خراسان جنوبى،ناحیه‏اى خشك و گرم است،كه از نظر موقعیت طبیعى به دو منطقه كوهستانى و دشتى تقسیم مى‏شود. مناطق كوهستانى عمدتاً در شمال وشمال شرقى آن قرار دارند، و مناطق دشتى و هموار آن در قسمت‏هاى جنوب، غرب و جنوب‏شرقى قرار گرفته‏اند. استان خراسان جنوبى جزو ناحیه گرم و خشك محسوب مى‏شود و بیش‏تر نواحى آن اقلیمى خشك دارد و تنها نواحى كوهستانى آن از آب و هواى معتدل برخوردار است. آب و هواى استان را مى‏توان به شرح زیرتقسیم بندى نمود:آب و هواى نیمه بیابانى معتدل، كه مناطق شمالى و شمال شرقى استان رادر برمى گیرد. آب وهواى گرم و خشك بیابانى، كه مناطق جنوب و غرب استان را در برمى‏گیرد.بیش‏ترین درجه حرارت استان در تابستان‏ها 40 درجه سانتى‏گراد بالاى صفر و كم‏ترین آن در زمستان‏ها 10 درجه زیر صفر است. متوسط بارندگى استان نیز در حدود 200 میلیمتر در سال است.
 
تاریخ و فرهنگ- خراسان جنوبی
خراسان جنوبى در گذشته بخشى از سرزمین قهستان (معرب كوهستان) بود.قهستان در گذشته به ولایات جنوب خراسان اطلاق مى‏شد، كه از شمال شرق تا هرات و از غرب و جنوب تا كویرلوت و سیستان امتداد داشت و مركز آن «قاین» بود.در روایات اساطیرى بناى قهستان را به سام ابن نریمان نسبت داده‏اند و آن را بخشى از قلمرو فریدون پیشدادى مى‏دانند. در این منطقه روستاهایى با نام‏هاى سلم‏آباد، فریدون، گیو و… وجود دارند كه مؤید این روایات هستند.براساس كتیبه‏هاى به جا مانده از دوره هخامنشى و به گفته بعضى از مورخان یونانى، قهستان سكونت گاه قوم ساگارت، از اقوام آریایى بود. هرودوت مورخ یونانى مى‏نویسد: آن‏ها در ردیف اقوام شرقى هستند و از سكنه ساتراپ چهاردهم هخامنشیان به شمار مى‏روند.از اواخر قرن پنجم هجرى قهستان به یكى از مراكز مهم فعالیت فرقه اسماعیلیه به رهبرى حسن صباح تبدیل شد. زیرا از آنجایى كه این ناحیه از موقعیت مناسب اقلیمى و طبیعى برخوردار نبود و مورد بى‏توجهى حكومت‏هاى مركزى بود، براى فعالیت‏هاى فرقه اسماعیلیه داراى شرایط مساعدى بود. لذا، بعد از منطقه الموت، قهستان به مهم‏ترین مركز فعالیت اسماعیلیان تبدیل شد، كه قلمروى در حدود ترشیز (كاشمر) تا نه (نهبندان) را دربرمى‏گرفت.صفویان،كه به امر تجارت اهمیت زیادى مى‏دادند،باعث رونق و گسترش تجارت در این منطقه شدند و همچنین امنیت نسبتاً پایدارى در آن حوالى ایجاد كردند.در آن زمان بیرجند،كه قصبه‏اى بیش نبود به عنوان حاكم نشین قاینات برگزیده شد و خاندان امیریه علم كه خود را به حازم بن خزیمه منتسب مى‏كردند،در رأس آن قرار گرفتند و بعدها در كلیه تحولات صفحات شرقى و جنوب شرقى ایران نقش فعالى را ایفا نمودند.خراسان جنوبى تا 1383، بخشى از استان پهناور خراسان بود، ولى در این سال براساس تقسیمات جدید كشورى، از آن منفك شد و خود مستقلاً به استان مجزایى تبدیل گردید.

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.

تسلیت