مشخصات:
فلسهاي زير چانه اي مشخص كه جفت پيشين بزرگ و در تماس با هم؛ فاقد
برآمدگي هاي زير راني؛
فقط نرها با 4 تا 7 منفذ پيش مخرجي دارند؛ فلسهاي زير دمي پلاك شكل
بزرگ كه به فاصله پهناي سر در عقب مخرج گسترش يافته اند؛ پلاكهاي زير
دمي در يك رديف منفرد مياني؛ برآمدگيهاي پشتي بشدت تيغه اي، سه وجهي و
بطور مشخص بزرگتر از فضاي بين هم هستند؛ اندازه پوزه كمتر از دو برابر
قطر چشم؛ برآمدگي هاي دمي حلقه انتهايي را در هر بند تشكيل مي دهند؛
اندامهاي حركتي و دم درشت و ستبر؛ 12 تا 16 برآمدگي پشتي در رديف عرضي
مياني پشت؛ پهناي برآمدگي هاي پشتي بطور مشخص كوچكتر از اندازه قطر
گوش؛ 10 تا 14 فلس در لب بالا.
رنگ آميزي: پشت خاكستري يا حنايي با نقاط قهوه اي كه در رديف هاي طولي
مرتب شده اند، اندامهاي حركتي و دم با نوارهاي عرضي تيره باريك؛ ناحيه
شكمي سفيد.
زيستگاه: نواحي بياباني يا نيمه بياباني، گاهي معتدل يا كوهستاني و
خزري، اغلب در خانه ها، بناهاي قديمي يا متروكه، باغها، و نيز دشتها،
دامنه ها و نواحي سنگلاخي با پوشش گياهي فراوان يا اندك.
عادات و رفتار: اغلب در شب فعالند، در هنگام غروب و اواخر روز و همچنين
در مكانهاي تاريك نيز فعاليت مي كنند؛ روي ديوارها، كنار پنجره ها، زير
سقفها و روي تنه درختها ديده مي شوند؛ اغلب در نزديكي روشنايي و چراغها
در كمين حشرات مي نشينند؛ اين جكو در ايران خانگي است و بندرت دور از
محل سكونت انسان زندگي مي كند؛ در كاف ديوار ها، زير اشياء مختلف،
لابلاي اثاثيه در خانه ها و انباريها مخفي مي شوند. از حشرات بويژه قاب
بالها، پشه ها و مورچه هاي بالدار تغذيه مي كنند. بسته به شرايط آب و
هوايي از شهريور تا آبان دوره زمستان خوابي شروع و در اسفند تا فروردين
پايان مي يابد؛ در بهار و تابستان و نيز اوايل پائيز جفتگيري و
تخمگذاري (بين 2 تا 3 تخم) گزارش شده است.
پراكندگي جهاني: هند تا تركيه و عراق، اردن و كشورهاي عربي حاشيه خليج
فارس، مصر تا اتيوپي.
اندازه: نوك پوزه تا مخرج 55 ميليمتر دم 68 ميليمتر.
ملاحظات: در حال حاضر اين گونه در اكثر نواحي ايران انتشار دارد. و در
ايران فقط به عنوان يك جكوي خانگي شناخته شده است. Anderson (1999) فرق
بين نمونه هاي ايراني و عربي با نمونه هاي افغانستان و پاكستان را،
فلسهاي شكمي اندكي كوچكتر در نمونه هاي افغانستان و پاكستان ذكر كرده
است. محل نمونه تيپيك از مصر، كوه طور واقع در شبه جزيره سينا است.
