مشخصات:
برآمدگيهاي پشتي بزرگ و فراوان، در 14 تا 16 رديف كم و بيش طولي منظم
مرتب شده اند؛ دم بدون لبه هاي جانبي نوك تيز و دندانه دار؛ فلس هاي
زير چانه اي پيشين اغلب در تماس با دومين فلس لب پائين؛ نرها داراي 2
تا 10 منفذ پيش مخرجي؛ سطح زيرين چهارمين انگشت پا داراي 8 تا 11 تيغه؛
7 تا 10 سپر در لب بالا و 7 تا 9 سپر در لب پايين.
رنگ آميزي: پشت قهوه اي مايل به صورتي، قهوه اي روشن يا تيره، خاكستري
حنايي، زرد حنايي، صورتي كمرنگ تا سفيد؛ داراي يك رگه تيره نامشخص از
سوراخ بيني تا ناحيه گوش؛ پشت با نقاط روشن تر و تيره تر قهوه اي يا
صورتي، و نيز با برآمدگي هاي سفيد؛ ناحيه شكمي سفيد يا زرد كمرنگ.
زيستگاه: نواحي بياباني و نيمه بياباني يا مديترانه اي، اغلب در محل
زندگي انسان در بناهاي مسكوني يا متروكه، باغها و درختزارها.
عادات و رفتار: اغلب با تاريك شدن هوا تا اوايل صبح به فعاليت مي
پردازند، ولي گاهي هنگام روز مخصوصاً در داخل ساختمانها و مكانهاي
تاريك و سايه دار ديده مي شوند؛ در شكاف و ترك ديوارها، زير اشياء و
اسباب خانه ها و انباريها، زير پوسته درختان و غيره مخفي مي شوند؛ از
حشراتي كه در اطراف روشنايي ها روي ديوار يا سقف تجمع مي كنند مانند
راست بالان، دوبالان، خرخاكيها و غيره تغذيه مي كنند. صداي جيرجيري
توليد مي كند كه شبها و يا اوايل صبح مي توان شنيد. بيشتر روي ديوارها،
سقفها، درختان و گاهي روي زمين فعاليت مي كنند. فصل زاد و ولد در بهار
و تابستان است، يك يا دو تخم مي گذارند؛ در اين فصلها تخمها را بواسطه
شفاف شدن پوست شكم ماده ها مي توان مشاهده كرد.
پراكندگي جهاني: كشورهاي سواحل مديترانه، شمال آفريقا، جنوب غربي آسيا
تا هند و نيز ايالاتي از آمريكا.
اندازه: نوك پوزه تا مخرج 57 ميليمتر دم 60 ميليمتر.
ملاحظات: جمعيتهايي كه در ايران مشاهده مي شوند به زير گونه
H.t.turcicus تعلق دارند، يا اينكه بعنوان يك گون مشخص در نظر گرفته
شده اند. محل نمونه تيپيك توسط Schmidt (1953) از قسمت آسيايي تركيه
گزارش شده است.
