درگاه کویربیابان‌ها و کویرهامسیله و مرنجابكوير مسيله (غرب كوير مركزي ايران)
كوير مسيله (غرب كوير مركزي ايران)
محسن ادیب

نام انگلیسی :  masileh playa    

نام فارسی :  کویر مسیله 

 

موقعیت جغرافیایی

کویر مسیله در موقعیت جغرافیایی N3422 تا N3506 و E5110 تا E5152 در بین استانهای قم و اصفهان واقع است. كوير مسيله يك چهار ضلعي است كه در جهت شمال غربي به جنوب شرقي گسترش يافته است. اين منطقه از شمال به ارتفاعات دوازده امام و نره خر كوه، از شرق به ارتفاعات سياه كوه واقع در پارك ملي كوير از جنوب شرقي به كوه هاي سفيد آب و طلحه، از جنوب به بيبان بند ريگ و ريگ بلند و ارتفاعات اطراف مرنجاب و كوه هاي يخاب و سردار، از جنوب غربي به ارتفاعات پراكنده اطراف قم همچون كوه سفيد محدود ميگردد.اين منطقه به غير از چند كوه كم ارتفاع مانند كوه مره در قسمت غربي به ارتفاع 1503 متر فاقد ارتفاعات مشخص و بارزي است. مسيله شامل 4چاله با نامهاي حوض سلطان و حوض مره در غرب و درياچه نمك آران(با نامهاي قم و مسيله هم شناخته ميشود) در مركز و شرق و چدار اسب در جنوب است كه مقصد اصلي سيلابها و رودخانه هاي اين منطقه هستند.  گودترين قسمت اين كوير در جنوب درياچه نمك با عمقي در حدود 680 متر بالاتر از سطح درياي آزاد است. ميانگين ارتفاع كوير در حدود 800 متر است. ميانگين بارش ساليانه كمتر از 50 ميليمتر است و در طبقه بندي بيابانهاي خشك ايران قرار ميگيرد.

 

از رودهايي كه از كوير مسيلع عبور ميكنند مي توان به رود شور، كرج، جاجرود، قره چاي و قمرود اشاره كرد. رود شور از جنوب شرقي دشت قزوين به سمت شرق جريان يافته و پس از دريافت زه آب دشت زرند به سمت درياچه نمك جريان مي يابد. جاجرود از ارتفاعات شمشك و رودخانه كرج از ارتفاعات خرسنگ كوه در البرز مركزي سرچشمه گرفته و از دشت ورامين و شهريار به سمت جنوب جريا مي يابند. اين دو رودخانه در انتها يكي شده و جاجرود را تشكيل داده به درياچه نمك ميريزند. قمرود از ارتفاعات هفتاد قله سرچشمه گرفته و پس از همسوشدن با قره چاي به مسيله ميريزند.

 

آبهاي جاري شده در مسيله پس از عبور از لايه هاي گچي و نمكي (گنبدهاي نمك) مقاديري از املاح موچود در اين تشكيلات را به چاله هاي مسيله هدايت ميكنند كه در برخي قسمتها اين آبها تشكيل درياچه و در مواردي باتلاقها را مي سازند كه بر اثر نفوذ آب در زمين و يا تبخير آب باتلاقها، مقاديري از املاح از لايه هاي زيرين در اثر خاصيت مويين به سطح زمين آمده و مجموعا عارضه كوير را شكل مي دهند.

 

پوشش جانوري

درفصل پائيز وزمستان درآبگيرهای دشت انواع پرندگان مهاجر ازقبيل انواع مرغابی وحشی ، اردک ، غاز، فلامينگو ، بازهای شکاری وباقرقره و... ديده می شوند. از نظر پوشش جانوري مسيله از قديم زيستگاه آهو، جبير، كل و بز، يوز و گور آسيايي بوده است كه متاسفانه بدليل شكار بي رويه و تخريب زيستگاه به همراه كاهش شديد ورود آب به دشت، به ندرت قابل مشاهده هستند.از دلايل كاهش ورودي آب مي توان به كاهش نزولات آسماني در كشور، تغييرات اقليمي در كنار ساخت سدهاي متععد بر روي رودخانه هاي ورودي دشت از جمله سد 15 خرداد در دليجان و سدهاي لتيان و كرج اشاره كرد. انواع مار، خرگوش، روباه، گرگ، شغال و ... از ديگر موجودات مسيله بشمار مي آيند.

 

پوشش گياهي

در حدود 50 سال پيش دشت مسيله يكي از بهترين مراتع استپي و دشتي ايران بوده به نحوي كه به عنوان بزرگترين مركز توليد غلات (گندم،جو و ...) در قسمت مركزي ايران شناخته مي شد. مسيله مناسب ترين محل براي چراي اسب هاي  دولتي و سلطنتي بوده است، در كنار اين گله هاي بزرگ شتر و گوسفند در اين منطقه به چرا مي پرداختند. پوشش گياهي منطقه پوشيده از گياهان هالوفيت مانند درختچه هاي گز و تاق بوده است كه متاسفانه هم اكنون فقط بقاياي خشك شده آنها قابل مشاهده است. در حال حاضر در اطراف درياچه نمك عمده مناطق پوشيده از كوير و فاقد پوشش گياهي درساير مناطق اطراف بوته هاي پراكنده اشنان و ريش بز و در نواحي اطراف حوض سلطان در منه دشتي قابل مشاهده است. در كتاب مفاتيح الجنان در خصوص سفر شاه عباس به مشهد به شكار شاه در جنگلهاي كويري اطراف درياچه نمك اشاره شده است. همچنين به استفاده از درختان اين جنگلها به عنوان سوخت براي تهيه كاشي ها و و آجر ابنيه و مساجد اصفهان اشاره شده است.

 

حوض هاي مسيله

كوير مسيله شامل 4 حوض عمده است كه به اختصار به آنها اشاره ميگردد

مجموعه حوض سلطان و حوض مره

اين درياچه شامل دو چالة جدا از هم يكي به نام حوضسلطان و ديگري به نام حوضمره است كه با آبراهة باريكي به هم وصل ميشوند.

دریاچه حوض سلطان مساحتی در حدود ۳۳۰ كیلومتر مربع را دارا مي باشد و در غرب كوير مسيله قرار گرفته است. كوه مره در شمال شرقي و ارتفاعات       آن قرار گرفته است. حوض سلطان در 40 کیلومتری شمال شهرستان قم و 85 کیلومتری جنوب تهران و در حاشیه بزرگراه تهران قم قرار دارد.

حوضسلطان داراي بلندي 806 متر از سطح دريا است كه به طور معمول از روانآبهاي سطحي تغذيه ميشود. حوضمره، افزون بر روانآبها، از رودهايي مانند رودشور و قرهچاي نيز بهره ميگيرد.مطالعات مستوفي (1350) نشان ميدهد كه آبابتدا وارد حوضمره شده و پس از پر شدن آن، از مسيل دو حوض گذشته وارد حوضسلطان ميشود و هنگامي كه آب در حوضسلطان چند متر بالاتر آمد، به طرف حوضمره بازميگردد و سرريز اين دو حوض، به درياچة نمك تخليه ميشود. مطالعات بر روي اين مجموعه نشان ميدهد كه قسمت نمكي (سفيد رنگ)  درياچه در حدود 24% و قسمت باتلاقي و پفكي در حدود 76% از مساحت درياچه را اشغال كرده اند.رسوبات حوضسلطان بيشتر از نوع گچ و نمك، مارن و رس است. بررسيهاي لرزهنگاري و حفاري نيز نشان داده كه نمك تا عمق 46 متر وجود دارد. اين نمك، به صورت 5 لاية جدا از هم با ضخامت كل تا 20 متر است كه با رسهاي قهوهاي تا خاكستري از يكديگر جدا ميشوند.

وسعت وشکل درياچه متناسب باورود آب وميزان بارندگی آن درفصول مختلف سال متفاوت است . درمواقع بارندگی وذوب برف های ارتفاعات اطراف چون برميزان آب ورودی افزوده می شود ، وسعت آن زياد ودرغيرازاين ايام وسعت آن کاهش می يابد . بدين ترتيب سطح آب درياچه پيوسته درنوسان است.

 برخی با توجه به نام ساوه كه به آن داده اند آن دریاچه را به حوض سلطان منتسب كرده اند از جمله گوبینو و دیولافوآ  در سفرنامه های خود می نویسند احتمالا این دریاچه ممكن است بخشی از دریای بزرگ ساوه بوده باشد كه در روز تولد پیغمبر(ص) خشك شده و این نشانه ای از ظهور پیغمبر اسلام بوده است..

 

مناطق گردشگري انسان ساخت

کاروان‌سراى دير: در مسير راه تازه ساخت گرمسار قم، پس از حسن‌آباد، قرار گرفته است. کاروان‌سراى کنونى دير روى ويرانه‌هاى ديرالجص يا دير گجين يا دير کردشير که در تاريخ معروف است، ساخته شده است، ظاهر ساختمان قديمى به نظر نمى‌رسد. در کناره‌هاى دروازه ورودى کاروان‌سرا، دو برج دو طبقه قرار دارد. داخل اين بنا، حياطى بزرگ است با اتاق‌هاى کوچک که يک در دارد و بدون پنجره است؛ اتاق‌ها روى سکويى قرار دارند، جرزهاى آن آجرى و سقف آن‌ها ضربى است. وسط بدنه‌ها در سه سمت حياط ايوان‌هايى بزرگ شبيه ايوان‌هاى داخل مسجد قرار دارد که معلوم نيست به چه منظور ساخته شده‌‌اند. مرمت كاروانسرا متاسفانه از كيفيت مناسبي برخوردار نيست.

کاروان‌سراى حوض: اين کاروان‌سرا از اقامت‌گاه‌هاى بين راهى مسير تهران - قم محسوب مى‌شد که علاوه بر کاروان‌سرا، قلعهٔ محکمى نيز در آنجا قرار داشت. در شمال کاروان‌سرا، بقاياى قلعه ديگرى که از گل ساخته شده است، وجود دارد.

مجموعهٔ کاروان‌سرا، قلعهٔ اربابى و قلعهٔ روستايى به نام حوض، درگذشته به دليل آمد و شد زياد بين تهران - قم و اصفهان از رونق بسيار برخوردار بود. امروزه کاروان‌سرا و قلعهٔ حوض به علت اينکه در محل خروج از مسير راه اصلى قرار دارد، کارکرد سابق خود را از دست داده است.

کاروان‌سراى پل دلاک: اين کاروان‌سرا نزديک پلى که روى رودخانه قره‌چاى در محل اتصال آن به قم‌رود ساخته شده است قرار دارد، از جندق به سوى شمال در ۳۵ کيلومترى منطقه، نخستين‌ کاروان‌سرا ديده مى‌شود که خرابه‌هاى آب‌انبار آن هنوز باقى است.

 

کاروان سرای کاج محمد آباد

این کاروان سرا از ورقه های سنگی برپا شده و طول آن 97 متر و عرض آن 95 متر است که دارای یک حیاط مرکزی از نوع بناهای چهار ایوانی است و دارای 7 برج تو خالی است. کاروان سرا حجره هایی در چهار طرف و در برخی از قسمت ها مال بند یا بار اندازی نیز دارد. سقف کاروانسرا از آجر و لاشه سنگ است. کاروان سرای کاج از آثار دوره سلجوقی است که در دوره های بعد نیز مورد مرمت و استفاده قرار گرفته است. سازندگان کاروانسرا در ساخت آن بسیار دقت نموده اند. آن ها پس از انتخاب سنگ و چیدن آن، سنگ ها را با ساروج بند کشی کرده اند. این کاروان سرا از جهت مصالح ساختمانی، و اطاق ها و همچنین از جهت سنگینی دیواره ها برای ایجاد مقاومت در برابر فشار طاق های گهواره ای و گنبد ها به کاروانسرای رباط کریم شباهت دارد. کاروان سرا دارای یک آب انبار در قسمت شرقی بوده که در زیر حجره و ایوان تعبیه شده است. گوشه شمال شرقی بنا در دو طبقه است که در این محدوده حجره ها و حیاط خلوتی ساخته بودند. در قسمت شرقی کارون سرا حیاطی است که 40 متر پهنا و 97 متر درازا دارد که ترکیب اصطبل در کنار اتاق ها کاملا روشن است.

 

قلعه گلی محمد آباد

این قلعه در حاشیه قمرود و در شمال کوه سفید و در جوار کاروان سرای کاج واقع است و این بنای تاریخی متعلق به دوره اشکانی است. قلعه 45 متر درازا و 29 متر پهنا دارد و بلندای باقیمانده آن در پاره ای از نقاط به ده متر میرسد. بنا در دامنه پوزه کوه شکل گرفته و دارای دو اشکوب است که با توجه به این که مسافرین در پی گذر از میان بیابان های ورامین و حاشیه وی وارد منطقه قم می شدند، جنبه حفاظتی داشته است.

 

کاروان سرای آجری

این کاروان سرا از نوع بناهای چهار ایوانی است که 55 متر طول و 45 متر عرض دارد. بنا ازآجر و ملاط ساروج ساخته شده است و سقف آن قوسی و گنبدی است. قدمت آن به دوره صفویه میرسد. سالم ترین قسمت های باقی مانده از بنا حجره ها و بدنه جنوبی آن می باشد که سه ورودی اصلی نیز در آن واقع شده است. بدنه جنوبی دارای 10 حجره و یک در ورودی در وسط آن است. صحن حیاط کاروانسرا در مرکز آن واقع شده و چهار ایوان اطراف آن تا حدودی قابل شناسایی است و در زیر آوارها مدفون است.

 

کاروانسرای گلی

این کاروانسرا در 30 متری شرق پل دلاک واقع شده و طول آن 23 و عرض آن 22 متر است. مصالح آن از خشت و گل است. سر در ورودی آن از آجر ساخته شده است و ساخت آن به عصر قاجار باز میگردد. کاروانسرای گلی دارای یک حیاط مرکزی است و گرداگرد آن حجره هایی است. فرم اصلی کاروانسرا مربع شکل با برج هایی در چهار گوشه آن بوده که متاسفانه دچار آسیب شده است.

 

کاروان سرای حوض سلطان

این کاروان سرا در بخش مرکزی و شرق چشمه شور و شمال دریاچه حوض سلطان واقع شده است. نقشه کاروان سرا به شکل مستطیل است و دارای چهار حیاط است. در داخل حیاط مرکزی آن ایوان های متعددی وجود دارد و در گوشه های حیاط اتاق های کوچکی دیده میشود. مصالح ساختمان آن از فاصله 20 کیلومتری به این مکان آورده شده است و چون به آب فراوانی نیاز داشته است، در کنار آن آب انباری دایره ای شکل به قطر 5 متر برپا کرده اند. از نظر قدمت این کاروانسرا متعلق به دوره های صفوی و قاجار است.

 

کاروان سرای پاسنگان

این کاروانسرا در کنار جاده قدیم قم کاشان قرار گرفته و به شکل مربع 50 * 50 متر است. پاسنگان از بناهای چهار ایوانی است و در چهار گوشه با چهار برج نیم دایره قرار دارد. کاروان سرا با تزیینات آجر کاری از آثار عصر صفوی و قاجار است و به علت این که این ناحیه نسبتا خشک است دو اب انبار در داخل و خارج کاروان سرا ساخته اند. این کاروان سرا مورد بازدید جهانگردانی مانند مولر و دیالافوا قرار گرفته است.

 

ميل ها

در کنار راه های باستانی سرزمین ایران، به ویژه در دل کویر و یا انبوه درختان جنگلی ستون های بلندی می بینیم که از فرسنگ ها دور نیز دیده میشوند. این گونه ساختمان ها را میل می نامند و برای راهنمایی رهگذران جاده های باستانی در مسیر طولانی کویر ساخته شده اند. در منطقه قمرود نیز نمونه هایی از این میل های راهنما دیده می شود که در مسیر های فرعی جاده های باستانی شکل گرفته اند.

 

میل صفرعلی

این میل بر فراز رشته کوهی در غرب روستای کاج به نام سپر رستم واقع است، ارتفاع میل تا سطح دشت به سمت جنوب، 70 تا 80 متر است. ارتفاع میل حدود 5 متر و قطر قاعده آن 7 متر است. میل به شکل برج مخروطی ناقص است. درون برج تا ارتفاع 5 متری آن با لاشه سنگ پر شده و بر روی آن اتاقکی ایجاد نموده اند که سقف آن از سنگ و ساروج است. رهگذران پس از عبور از پل دلاک میبایست برای رسیدن به کاروان سرای کاج از کنار این میل بگذرند. به علت این که اطراف میل سفالینه هایی از عصر سلجوقی به دست آمده است و با توجه به نوع معمالی و شباهت آن به قلعه سنگی کاج به احتمال زیاد این میل از آثار دوره سلجوقی است.

 

میل بابک

این میل بر فراز بلندترین قله رشته کوه شمالی دره قمرود و در غرب روستای کاج و میل صفرعلی قرار دارد. با توجه به عبور راه خراسان از این منطقه و قرار گرفتن کاروان سراها بر سر راهی که مربوط به دوران اسلامی است احتمالا میل بابک نیز از آثار دوره سلجوقیان می باشد. میل بابک به فاصله یک کیلومتری از میل صفرعلی قرار گرفته و فقط نمای شمالی آن از آسیب دور مانده است.

راه‌هاى قديمى و پل‌ها: راه‌ها و پل‌هاى قديمى اين منطقه، عموماً از سه دورهٔ تاريخى بر جاى مانده‌اند. هر چند که بيش‌تر اين راه‌‌ها در دوره‌هاى بعدى روى همان مسيرهاى قبلى بازسازى و مرمت شده‌اند، اما هنوز شواهد و نشانه‌‌هاى بارز اين راه‌ها بر جاى مانده است.

 

قديمى‌ترين نشانه‌هاى برجاى مانده از راه‌هاى گذشته، راه‌ها و پل‌هاى متعلق به دورهٔ ساسانى است. اين‌ها، راه‌هايى بوده‌اند که اصفهان را به رى وصل مى‌کردند.

از بقاياى راه ساسانى بر جاى مانده در اين ناحيه، راهى است که از جنوب حوض سلطان - بين دلاک و محمدآباد کاج - مى‌گذشته است. اين راه، با پلى که روى رودخانهٔ‌ مسيله در دورهٔ ساسانى ساخته شده بود، از راه‌هاى مهم ارتباطى ميان رى و اصفهان محسوب مى‌شد. بقاياى پل مزبور که به پل شکسته معروف است در نزديکى روستاى کاج هنوز باقى است. ادامه اين راه در شمال، از سنگ ساخته شده و به نام سد معروف است و از زمين‌هاى اطراف، دو تا سه متر بلندتر است و ظاهراً سنگ‌فرش بوده است.

 

پل دلاك در جاده کاروان روی تهران قم بر روی قره چای واقع گردیده است و راه کاروانی ری را به قم متصل میکرده است. پل در دامنه جنوبی کوه های دریاچه حوض سلطان قرار دارد و عمود بر مسیر رودخانه قره چای و کاروان سرای آجری دلاک است. پایه های اصلی پل از سنگ و پوشش تاق ها توسط آجر ساخته شده است. تغییرات فراوان مسیر آب در طول سالیان باعث آسیب های زیادی در ساختمان پل شده است. قدمت پل به اوایل دوره قاجار می رسد و احداث آن با احداث کاروان سرای آجری دلاک توسط امیر محمد حسین، حاکم قم همزمان است. پل دلاک شامل سه قسمت و 18 دهانه می باشد که آب برهای آن متفاوت و نیم دایره ای شکل بوده است.

يک راه قديمى ديگر که در شمال سياه کوه هنوز نشانه‌هاى آن بر جا است، سنگ‌فرشى گسترده است به عرض ۶ تا ۱۰ متر که در زمان خود، از خطوط ارتباطى مهم ميان اصفهان و سواحل درياى مازندران بوده است و آن را به دورهٔ صفوى يا اوايل قاجار نسبت مى‌دهند.

 

قره تپه

این محوطه باستانی در جنوب غربی روستای قمرود و با فاصله ای حداکثر یک کیلومتر از روستا واقع شده است. فاصله آن با جاده آسفالته قم به قمرود حدود 200 متر است. قره تپه بر روی پشته ای شکل گرفته که محصور در مزارع سرسبز و خرم است. این تپه 320 متر طول و 275 متر پنها دارد و بلندای آن 2/85 متر می باشد. در سال 1366 ه ش طرحی جهت بررسی و شناسایی منطقه قمرود به همت آقای کابلی باستانشناس میراث فرهنگی تدوین گردید که پس از تصویب مرحله اجرایی آن در زمستان 1367 هجری شمسی آغاز شد و بدین سان گروه باستانشناسی قمرود شکل گرفت. 400 کیلومتر مربع از منطقه قمرود مورد بررسی قرار گرفت و حدود 93 اثر مورد کاوش قرار گرفت. کهن ترین اثر به دوره پارینه سنگی و جدید ترین آن به دوره قاجار تعلق دارد. مهم ترین اثری که در منطقه قمرود مورد بررسی قرار گرفت، قره تپه بود که در آن سه لایه معماری شناسایی شد و آثار مختلفی از سفال این محوطه باستانی به دست آمد که حاکی از استقرار طولانی در این منطقه بوده است (هزاره 4 تا 6 قبل از میلاد)

 

از جمله آثار به دست آمده از این تپه میتوان به درفش استخوانی کوزه سفالی، خمره دهان بازو، ظروف سفالی متعلق به هزاره پنجم و ششم قبل از میلاد اشاره کرد. در این منطقه علاوه بر قره تپه میتوان به تپه البرز و آق تپه قشلاق نیز اشاره کرد.

 

قلعه های منطقه قمرود

در عصر قاجار اداره منطقه قمرود به شخصی به نام میرزا نظام غفاری (مهندس الممالک) واگذار شد. او نیز با سعی و کوشش فراوان این منطقه را آباد ساخت و مجموعه بناهایی را در منطقه ایجاد کرد که دقیقا با شرایط محیطی و جغرافیایی منطقه سازگار بود و در ساختمان آن اصول معماری ایرانی را نیز رعایت نمود.

 

کاشی های منطقه قمرود

میرزا نظام غفاری در آغاز جاده ای از قم به قمرود به طول 15 کیلومتر احداث کرد که در طول آن درختان توت و عر عر کاشته شد. که بعد از صد سال هنوز پا برجاست و در بهار و تابستان زیبایی خاصی به جاده میدهد. میرزانظام غفاری که خود اهل منطقه برز آباد کاشان بود، بسیاری مردم برز آباد را به منطقه قمرود آورد. میرزا نظام کاشی ها را در قلعه های چهار گانه ساکن نمود. از جمله در قمرود یک قلعه با حوض و بادگیر و بازارچه ای در کنارش ساخت و برای دو پسر خود دو قلعه سام آباد و مظفر آباد و برای دختر خود قلعه ملک آباد را بنا کرد و در کنار آن ها حمام برپا نمود. البته در کنار قلعه ملک آباد یک آسیاب احداث نمود که به احتوال قوی آسیاب آبی بوده که آثاری از آن نمانده و این نشانه فراوانی و وفور آب در ملک آباد بوده است. پس از میرزا نظام در منطقه دو طایفه کاسی و قمرودی شکل گرفت که همین اختلاف فرهنگ باعث درگیری هایی شده است. ناگفته نماند که پس از ماجرای نایب حسین کاشی، عده ای، از تفنگچیان او نیز بدین نواحی گریخته و ساکن شدند که بقیه السیف آنان پیرمرد کهنسالی بود معروف به علی فرنگی که در سال 1371 درگذشت. به طایفه، کاشی ها، بالا قمرودی و به ساکنان بومی که کرد و ترک هستند پایین قمرودی میگویند که طایفه کاشی ها از جهت مالی متمکن تر هستند. عمده ترین عمارت ها و قلعه هایی که در منطقه قمرود شکل گرفت عبارتند از:

 

بادگیر و عمارت حوضخانه قمرود

میرزا نظام غفاری پس از آن که به منطقه قمرود آمد برای سکونت خود قلعه و خانه اربابی بسیار زیبا برپا داشت. او با توجه به شرایط محیطی و جغرافیایی منطقه و رعایت اصول معماری این عمارت را بنا کرد. در حال حاضر از خانه اربابی فقط حوضخانه و بادگیر آن باقی مانده است که الهام گرفته از آثار منطقه کاشان است.

 

قلعه قمرود

این قلعه را میرزا نظام غفاری برای اسکان خانواده خود و اطرافیانش در جوار قلعه کهن قمرود که مربوط به دوره صفوی بود برپا داشت. قلعه دارای بازارچه ای بوده است. بنا دارای دو طبقه بوده و دارای حوضخانه و بادگیری نیز بوده است. این قلعه به دلیل گسترش روستای قمرود رو به ویرانی نهاده است.

 

قلعه مظفر آباد

این قلعه را میرزا نظام غفاری در شرق روستای قمرود برای یکی از پسرانش به همین نام بنا کرد. قلعه دارای 5 برج است که 4 برج آن در چهار گوشه و یک برج در میانه ضلع شرقی قرار دارد. در قلعه به سمت غرب باز میشود و دارای یک حیاط مرکزی است که در چهار طرف آن حجره هایی با ایوانی به عرض بیش از یک متر قرار دارد. قلعه دارای دو حیاط خلوت است

 

قلعه ملک آباد

این قلعه را میرزا نظام برای دخترش بر پا داشت و در آن آسیابی نیز احداث کرده بود که اینک به جز نقش کوچکی از قلعه آثار دیگری از آن بر جای نیست و میتوان دریافت که قلعه از خشت و گل و دارای چهار برج در چهار گوشه بوده است. مزیت مهم قلعه ملک آباد وجود آسیاب آن بوده. زیرا در حقیقت این تنها آسیاب کل منطقه قمرود در عصر ناصرالدین شاه قاجار بوده است.

     

نظرات شما:



      
تصاویر

كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله


دیر گچین، كوير مسيله


كوير مسيله


كوير مسيله

تبلیغات


 






 

 

براساس قوانین نرم‌افزاری، درج مطالب فقط با اجازه کتبی و ذکر منبع امکان‌پذیر است.