مناطق حفاظت شده و شكارگاه‌ها، استان كرمان

انسان همواره با دخالت در نظام پيچيدهٔ اکوسيستم‌هاى طبيعى موجب به خطر انداختن حيات خود و ساير موجودات گرديده است. به منظور تضمين بقا و تداوم اکولوژيک و حفظ تنوع ژنتيکى جانوران، انتخاب قسمت‌هايى از طبيعت و تحت حفاظت قرار دادن آن به صورت يک ذخيره‌گاه زيستى براى نسل امروز و نسل‌هاى آينده ضرورت يافته است. براى حصول به چنين هدفى سياست‌هاى مختلفى به کار گرفته شده که معتبرترين آن‌ها طبقه‌بندى ده‌گانهٔ اتحاديهٔ بين‌المللى حفاظت از محيط و منابع طبيعى است. براين اساس در ايران نيز مناطقى برگزيده شده و تحت عنوان ذخيره‌گاه زيستى و مناطق حفاظت شده اداره مى‌شوند.
در استان کرمان به لحاظ موقعيت جغرافيايى، طبيعى و شرايط اقليمى، ‌ گونه‌هاى مختلف حيوانات وحشى و اهلى در قسمت‌هاى کوهستانى و جلگه‌اى آن زندگى مى‌کنند. به همين خاطر نيز مناطقى از محدودهٔ استان تحت حفاظت سازمان محيط زيست قرار گرفته و از نظر صيد وشکار جزء‌ نواحى ممنوع اعلام شده است. از مناطق حفاظت شدهٔ استان که ويژگى‌هايى درخور توجه دارند مى‌توان به مناطق خَبر و ارزوئيه بافت اشاره کرد. در اين نواحى پرندگانى نظير کبک، تيهو، سينه سياه و انواع قوش و شاهين و کبوتر وحشى زندگى مى‌کنند. در نواحى سردسيرى و گرمسيرى استان نيز حيواناتى مانند پلنگ، يوزپلنگ، گرگ، روباه، خرس سياه، شغال، کفتار، خرگوش، انواع مار، کل، بز، ميش، قوچ زندگى مى‌کنند و در دشت‌ها گورخر نيز وجود دارد که قبلاً تعداد گورخرها زياد بوده‌اند ولى در اثر شکار بى‌رويه، نسل آن در حال نابودى است.
اين نوع مناطق نيز جهانگردان ويژه‌اى دارند و معمولاً علاقه‌مندان طبيعت، حيات وحش و پژوهشگران زيست‌شناسى و غيره از اين نوع نواحى ديدن مى‌کنند.