|
عقرب
این
ساکنین صحراهای خشک عقربهای واقعی و دارای نیشهای زهرآگین نیستند. اما
به هر حال این جانوران دارای چنگالهای خارداری هستند که در واقع قسمتی
از دهان آنها محسوب می شود. و آنها قادر هستند که ماده سمی خطر ناکی
ازقسمت عقب بدنشان به طرف مهاجمین بپاشند. این جانور بیشتر در شب شکار
می کند و پاهای بلند جلویی خود را برای پیدا کردن غذا بکار برد و بعد
از یافتن غذا آن را بوسیله چنگالهایش می گیرد. در طول روز در زیر سنگها
یا سوراخ زمین پنهان می گردد.
عقربهای مناطق کویری ایران به دو دسته تقسیم میشوند : عقرب های دم
طلایی و عقرب های سیاه . خطرناک ترین نوع عقرب در ایران عقرب گاردیوم
است که در منطقه خوزستان یافت می شود و سمی کشنده دارد . سم سایر
عقربها کشنده نیست . عقرب هاي ايران بالاترين ميزان گزيدن را در
دنيا به خود اختصاص دادهاند . طبق نتايج بررسيها، افرادي كه 6
ساعت پس از گزش به مراكز درماني مراجعه ميكنند 2 برابر كساني
كه بين 6 تا 12 ساعت و 5 برابر كساني كه بيش از 12 ساعت به
مركز درمان ميروند، شانس مرگ كمتري دارند .
عقربها تنها موجوداتي هستند که اشعه راديو اکتيويته تاثيري به آنها
ندارد و جالب تر اينکه عقربها دو دشمن دارند يکي از آنها يک نوع سار
است و ديگري مگس. ضعیفترین عقربها 40000 راد (واحد اندازه گیری تشعشعات
تولیدکننده یون جذب شونده) را تحمل میکنند این عدد در مورد انسان کمتر
از تنها 600 راد میباشد وبدین گونه از انفجار اتمی هم جان سالم بدر
میبرند.
از
حدود 200 گونه متفاوت عقرب که د رسراسر دنیا پراکنده می باشند فقط حدود
20 گونه آنها سمی هستند در بین آنها گونه Mesobuthus Tamulus ( که نوعی
عقرب قرمز هندی است) کشنده ترین گونه می باشد. که میزان کشندگی آن در
ایالتهای هند بین 40-30 درصد گزارش شده است.
این جانور رنگهای مختلفی مثل زرد مایل به قهوه ای، قهوه ای، خاکستری و
سیاه دارد و اندازه بین 18-5/1 سانتی متر دارد ولی بواسطه شکل بدنی خود
که حالت تخت و صاف است،
می تواند از شکافهائی به عرض 3 میلی متر نیز عبور کند و خود را وارد
خانه سازند.
در محیط خارج از خانه در شکاف و درز بین سنگها، زیر پوست درخت، بین
هیزمها و ... یافت شده و در محیط داخل خانه حمام، دستشوئی، آشپزخانه و
محیطهای مرطوب یافت می شوند. این جانوران در طول روز در گوشه ای بی
حرکت و پنهان بوده و در طی شب فعالیت خود را آغاز می کنند و بدنبال
شکار خود می روند و سم خود را از طریق نیش که در انتهای دم آنها وجود
دارد به شکار خود تزریق می کنند.
· سم عقرب و علائم آن :
زهر اکثر عقربهای سمی باعث نابودی گلبولهای قرمز خون می شود و در محل
گزش نیز تغییر رنگ موضعی و تورم دردناک ایجاد می کند، گر چه بطور
متناقص سم بعضی از انواع کشنده مثلCentruroids باعث علائم موضعی و تورم
زیاد نمی شود ولی حتماً باید توسط پزشک معاینه شده و با تزریق سرم ضد
عقرب درمان شود، کودکان و افراد سالمند نیز نسبت به سم عقرب آسیب
پذیرتر بوده و نیازمند توجه بیشتری می باشند .
علاوه بر آسیب به گلوبولهای قرمز، زهر عقرب علائم عصبی نیز ایجاد می
کند که شامل:
بی قراری، تشنج، راه رفتن نامتعادل، تکلم منقطع، آبریزش از دهان،
حساسیت شدید پوست به لمس، انقباضات ماهیچه ای، درد شکم و کاهش کارکرد
سیستم تنفسی است. |
