منطقه حفاظت شده سیاه رود

نام انگلیسی :  Haray-e Minab protected area     نام فارسی :  منطقه حفاظت شده سیاه رود

این منطقه با مساحت 28289 هكتار در سال 1378 حفاظت شده اعلام شد. منطقه ای است كوهستانی با رودخانه های فراوان در استان گیلان. سیاه رود به طور عمده از جنگل های با ارزش هیركانی پوشیده شده است.

گونه های درختی مهم آن عباتند از: راش، آزاد، لیلكی، بلند مازو، ممرز، انجیلی، توسكاهای ییلاقی و قشلاقی، پلت، گیلاس وحشی و… مرال، شوكا، پلنگ، خرس قهوه ای، گراز، شغال، روباه معمولی، تشی، گربه جنگلی، جغد كوچك، راسو، آبیا، كبك، داركوب، عقاب طلایی از جانوران مهم منطقه به شمار می روند.اثر طبیعی ملی سوسن سفید در حاشیه جنوبی این منطقه قرار دارد.

منطقه جنلگی سیاهرود در 35 كیلومتری شمال شرقی شهرستان رودبار واقع شده كه از شمال به حوزه آبخیز شماره 22 انجیل بن و رودخانه سفید رود و از جنوب به حوزه آبخیز شماره 20 رودبار و از شرق به مراتع دیلمان و عمارلو و از غرب به رودخانه سفید رود محدود می باشد . این منطقه در مختصات چغرافیایی طول شرقی E495045 – E493201 و عرض شمالی N365426 – N364404  قرار دارد . این منطقه در تاریخ 15/10/1378 مورد حفاظت قرار گرفت . مساحت منطقه مذكور 65/28289 هكتار بوده كه حدود 5 الی 6 هزار هكتار آن جنگلهای نیمه متراكم و بقیه اراضی مرتعی و اراضی كشاورزی و درختان جنگلی پراكنده است . حداقل ارتفاع منطقه در ناحیه غربی به 400 متر می رسد .منطقه مذكور تماماً كوهستانی و دارای عرصه های جنگلی متراكم و پراكنده ، اراضی مرتعی و اراضی كشاورزی وسیع ، دره های عمیق و پرآب ، مناطق صخره ای ، چشمه سارهای متعدد و رودخانه های دائمی است . روستاهای زیادی در داخل محدوده این منطقه پراكنده و جاده آسفالته توتكابن به داماش از وسط منطقه عبور كرده و قله بلند درفك در ناحیه شمالی آن قرار گرفته و براساس بازدید و بررسیهای بعمل آمده در مجموع حدود یك  سوم از سطح كل آن به معنای واقعی جنگلی است .

این منطقه دارای چشم اندازهای طبیعی و زیبایی است كه در جذب توریسم میتواند مثمرثمر باشد . در خصوص وضعیت پوشش گیاهی براساس بررسیهای بعمل آمده حدود 3 الی 4 هزار هكتار از عرصه های طبیعی منطقه در ارتفاعات پائین دست پوشیده از درختان پراكنده زربین است . در حدود 5 الی 6 هزار هكتار از كل منطقه در ارتفاعات بالادست ناحیه شمالی و جنوبی به صورت قطعات پراكنده پوشیده از جنگلهای انبوه است كه مهمترین گونه های آن عبارتند از : راش ، ممرز ، بلوط ، افرا ، نمدار ، انجیلی ، سرخدار ، خرمندی ، گردو ، گیلاس وحشی و زالزالك است . قسمت اعظم منطقه اراضی مرتعی و كشاورزی است كه در ناحیه جنوبی بخش اراضی مرتعی منطقه رویشگاه اثر طبیعی ملی سوسن چلچراغ كه قبلاً به ثبت رسیده و جزء مناطق چهارگانه تحت مدیریت سازمان حفاظت محیط زیست قرار گرفته است .

از مهمترین گونه های جانوری این منطقه میتوان به مرال ، شوكا ، پلنگ ، خرس ، گراز ، گربه جنگلی ، شغال ، تشی ، راسو و پرندگانی نظیر ، كبك ، ابیا ، داركوب ، عقاب جنگلی ، دلیچه و بحری اشاره نمود .

حدود منطقه:
شمالا : از غرب به شرق ، از غار اسپهبدان آغاز و روی یال تا قله درفك و روستا ی لارنه از آنجا به سمت جنوب غربی تا  روستای كوله مرز  امتداد دارد.
غربا : از شمال به جنوب ، از  روستای كوله مرز  و حد غربی روستای انار كول تا حد شمالی روستا های چاك ، پشتیان ، راجعون ادامه یافته به سمت جنوب از روستا های پلنگ دره ، رشی و حد شرقی روستا های چلگا سر، حاجی ده ، حاجی شیر كیا عبور نموده و با عبور ازحد غربی روستای سیدان به سمت غرب تا روستای سی سر علیشارود ادامه دارد و از این روستا به سمت جنوب به حد شرقی روستای مرجان آباد و هرزویل محدود می گردد.
جنوبا : از شرق به غرب ،از حد شرقی روستای هرزویل  و قله خورندشت روی یال به سمت شرق از حد شمالی روستاهای دربند خلخال و داغداغان در امتداد یال ادامه یافته به حد شمالی معدن سنگ سیمان و بیورزین تا قلعه جان و قله لارچاك ختم می شود .
شرقا :از جنوب به شمال از قله خورندشت و و قله لارچاك و حد شمالی معدن سنگ سیمان و بیورزین به سمت شمال در امتداد یال تا حد غربی روستای حشمت آباد سپس به سمت غرب با عبور از روستای ویشان و حد جنوبی روستای پس طالكوه و حد شمالی طالكوه در امتداد شمال شرقی و یال تا حد شرقی روستای ناوه ادامه دارد و از این نقطه مجددا به سمت شرق تا شاه شهیدان ادامه یافته است .
-وجود پاسگاه محیط بانی داماش رودبار داخل محدوده
تعارضات:وجود مستثنیات اشخاص و جوامع محلی و روستاهها داخل منطقه