تخم كرم ابریشم را از پروانه ابریشم خود نوغانداران در فصل بهار تولید می نمودند و در سال جدید در اردیبهشت ماه در جای گرم كرم ها را باز می نمودند . و هر خانواده ای كه جایی برای پرورش كرم داشتند حتماً این كار را انجام می دادند و مكانی برای كرم ابریشم و پیله آن می ساختند و آن اتاق تمیز و سفید شده با گچ بوده است . و بعد از باز شدن كرم ها از تخم خود كم كم از برگهای شاخه های تازه توت جهت غذای كرم ابریشم و رشد آنها استفاده می كردند و بعد از چندین روز برگ خوری كرمها پوست اندازی می نمودند و مجدداً برگ خوری را شروع می كردند و پوست اندازی را چهار مرتبه انجام می دادند و در مرحله آخر برگ خوری كرمها رشد كافی می نمودند و بدور خود پیله می بندند و در این موقع پیله ها را جمع و تمیز می نمایند و به كارخانه ابریشم كشی می برند. و مراحل بعدی كار روی پیله ها انجام می گرفته است و پیله ها را داخل دیگ های آب جوش می ریختند و با دستگاهها ی گردان ماسوله پیچی و با كمك دست پیله ها را بصورت نخ ابریشم در می آورند و از آن برای پارچه های حریر قیمتی و قالی ابریشم استفاده می نمودند. این صنعت از كشور چین از طریق جاده ابریشم به خراسان و ایران آمده و بعد از آن به شاندیز انتقال یافته است . و بلاد اطراف پیله هایشان را به این كارخانه می آورند تا نخ ابریشم آن را استخراج نمایند . آیا می دانید كه در قلعه شاهین دژ (قلعه كهنه) شاندیز صدها سال صنعت نوغانداری و ابریشم كشی رواج داشته است. و نام یك از روستاهای تابعه شاندیز بنام نوغندر بوده كه در آنجا كرم ابریشم زیادی تولید می نمودند و بنام نغندر تغییر یافته است . و از نخ ابریشم تولید شده برای كارخانه های قالی بافی و حریر بافی داخل خود شاندیز مصرف داشته است و محصولات تولید شده را خود مصرف داشته اند و عمده آنرا صادر می نمودند .
