خونریزی داخل حفرات بدن میتواند به دنبال یك آسیب (مثل شكستگی یا جراحت نافذ) روی دهد ولی ممكن است به صورت خودبهخودی هم اتفاق بیفتد (مثلاً خونریزی از زخم معده). مهمترین خطر خونریزی داخلی، شوك است. بهعلاوه، خون میتواند در اطراف اعضایی مثل ریهها یا مغز تجمع كند و فشار تخریبكنندهای بر آنها اعمال كند. در صورتی كه در یك بیمار، نشانههای شوك بدون وجود خونریزی آشكار بارز شده باشند، باید به خونریزی داخلی مشكوك شوید. به دنبال خونریزی از سوراخهای بدن (گوش، دهان، پیشابراه یا مقعد) بگردید.
مباحث زیر را هم ببینید:
فشردگی مغز ، آسیب لهشدگی . «شوك» را (در صورت وجود) درمان كنید.
تشخیص
در ابتدا، پوست رنگپریده، سرد و مرطوب است. با ادامه خونریزی، رنگ پوست ممكن است به آبی ـ خاكستری (سیانوز) تغییر پیدا كند.
نبض سریع و ضعیف
تشنگی
تنفس سریع و كمعمق
منگی، بیقراری و تحریكپذیری
امكان دارد بیمار از حال برود یا بیهوش شود.
خونریزی از سوراخهای بدن
در موارد آسیبهای شدید و خشونتبار «الگوی كبودشدگی» (ناحیهای از پوست دچار تغییر رنگ كه از نظر شكل با طرح لباس، اشیای لهكننده یا ابزارهای مهاركننده [ مثل كمربند ایمنی ] مطابقت دارد) قابل مشاهده است.
درد
اطلاعاتی از بیمار كه حكایت از آسیب یا بیماری اخیر دارد؛ داشتن سابقه از حادثه خونریزی داخلی مشابه؛ یا استفاده از داروها برای كنترل كردن بیماریهای طبی مثل ترومبوز (در این وضعیت، لختههای ناخواستهای در رگهای خونی تشكیل میشود).
نظرات بسته شده است.