بلدرچین

گونه : بلدرچین Coturnix Coturnix
خانواده : قرقاول Phasianidae
راسته : ماكیان‌سانان Galliformes
– بلدرچین معمولی یك پرنده كوچك بازیگوش است كه در تمام مدت از اروپا و شرق دور تا چین مهاجرت می‌كند. با وجود بال‌های كوچك این پرنده پر طاقت هزاران كیلومتر را می‌پیماید.

Key Facts
اندازه‌ها : size
طول: 16 تا 18 سانتیمتر
طول بال‌ها: 32 تا 35 سانتیمتر
وزن نر: 85 تا 110 گرم
وزن ماده: 90 تا 120 گرم

زاد و ولد : Breeding
سن بلوغ: 1 سال
فصل زاد و ولد: متغیر بر حسب مكان و موقعیت
تخم‌ها: معمولاً 8 تا 13 تخم
روی تخم خوابیدن: 17 تا 20 روز
دوران جوجه‌آوری: 19 روز

طریقه زیست : Life Style
عادت: جنس‌ها (نر و ماده) جداگانه مهاجرت می‌كنند ولی جفت‌گیری در تمام فصل زاد و ولد به طول می‌انجامد.
صدا: نرهای صدایی سرود مانند مثل هوای بارانی دارند.
غذای ویژه: دانه و حشرات

پراكندگی Distribution
در تابستان، بلدرچین‌ها از اسكاندیناوی جنوبی تا آخر ایسلند و سواحل شمال آفریقا و از شرق تا اتحادیه سابق خلق چین مهاجرت می‌كنند. در زمستان از شمال و مركز آفریقا تا چین عبور می‌كنند. محل سكونت این نوع بلدرچین‌ها جنوبی‌ترین محل آفریقاست. در فصل بهار به ایران می‌آیند پس از یك دوره تخم‌گذاری در فصل پایین اتفاق جوجه‌ها به محل زمستانی خود پرواز می‌كند شمال و جنوب آفریقا مراجعه نقشه كرد.
بلدرچین‌ها در سراسر ایران در بهار و تابستان دیده می‌شوند. معدودی از آنها زمستان‌ها دز زمین‌های كم ارتفاع سراسر ایران باقی می‌مانند.

حفاظت Conservation
از لحاظ تعداد عموماً كاهش داشته است.
مشخصات بلدرچین معمولی : Features of the common Quail
نر: سیاه و سفید. دارای خط‌هایی روی نوك، قسمت فوقانی به رنگ (زنگ زده) با سفید و سیاه بسته شده و سینه زرد كم رنگ.
ماده: پر و بال كم رنگ‌تر از نر و در گلو و نوك خط‌های كمتری دارد و دارای خط‌های سیاه دراز در روی سینه است.
جوجه: سریع آشكار می‌شوند پر و بال علاوه بر حركت برای استتار نیز به كار می‌رود.

جوجه‌هایی كه به تازگی از تخم بیرون آمده‌اند قادرند لانه را ترك كنند.

تخم‌ها: 8 تا 13 تخم به رنگ كرم با لكه‌های قهوه‌ای به صورت خوابیده و برهنه روی زمین گذاشته می‌شود.
بعضی از بلدرچین‌ها هرگز به طرف اروپا پرواز نمی‌كنند ولی در زمستان به طرف آفریقای مركز و تابستان تا سمت آفریقای جنوبی می‌روند.

مهاجرت Migtation
بلدرچین معمولی یك ماكیان‌سان است. یك گروه از پرندگان كه متعلق به مرغ‌های اهلی هستند. بخش‌های سنگین اطراف بدنشان به شكلی درآمده كه پرواز كم را ممكن می‌سازد.
با وجود این، بلدرچین یك مهاجر است و بسیاری از عاداتش سالانه به صورت مهاجر تكرار می‌شود.
برخلاف اكثر پرندگان مهاجر، بلدرچین‌های خاصی ممكن است از برخی فرمان حركت هر سال پیروی نكنند و ممكن است حتی نواحی دیدارشان در زمستان یا تابستان مختلف باشد. نرها قبل از ماده‌ها به مهاجرت كردن توجه می‌كنند و استقرار قلمرویی را برای خودشان در نظر می‌گیرند.
چرا كه آنها حریفان خود را به وسیله نغمه‌سرایی كه نشان ویژه آنهاست (سرودن با لب‌هایشان در هوای بارانی) دفع می‌كنند.
وقتی كه ماده‌ای تازه وارد می‌شود خودش حق تقدم داشته كه یك نر شایسته را جهت همسر انتخاب كند.
در تابستان بلدرچین معمولی در نواحی مركزی و جنوبی اروپا و شرق و مركز چین پیدا می‌شود. در زمستان آنها در دسته‌های بزرگی به جنوب مهاجرت می‌كنند.

دیدگان پرندگان : Bird watch
در طول تابستان بلدرچین معمولی در قسمت‌های مجزایی از جنوب انگلیس و ایرلند دیده می‌شود. او در بهار می‌آید و تا تابستان می‌ماند.
بلدرچین یك پرنده قهوه‌ای رنگ كوچك با خط‌های تیره روی بال‌هایش است و سینه مایل به قرمز دارد. او دوست دارد كه لانه‌اش را روی زمین‌های خشك از علف‌های بلند و محصولات غله‌ای در گندم‌زار بسازد.

غذا و تغذیه : Food & Feeding
در بهار بلدرچین از سوسك علفزار، حشرات و مورچه تغذیه می‌كند. این غذای پر پروتئین انرژی از دست رفته در طول مهاجرت طولانی را جبران و برای تولید‌مثل بهار و تابستان را تأمین می‌كند.
بعدها در طول سال غذای بلدرچین از دانه‌ها كه به وفور یافت می‌شود قسمت اعظم خوراك او را تشكیل می‌دهد.
بلدرچین معمولی دوست دارد آشیانه خود را در میان كشتزارها و مزارع دانه‌های روغنی و هر جا كه غذا یافت می شود، بسازد.
انرژی بسیار زیاد خوراك بلدرچین به چاق شدن پرنده و آمادگی او برای مهاجرت طولانی پاییزه از اروپا و چین به افریقا و هند كمك می‌كند.

بلدرچین معمولی به وسیله جثه كوچك و نواری در امتداد نوك پر بال‌هایش از گونه‌های مشابه مشخص می‌شود. این پرنده شكاری كوچك به طور خیلی عالی خود را در میان مرغزارها پنهان می‌كند (صدایش در سه سیلاب است و شبیه هوای بارانی است).

آیا می‌دانید؟ : Did you know?
آیا می‌دانید بلدرچین معمولی همیشه مهاجرت خود را در یك سفر تمام نمی‌كند. ایتالیا محل فرود مطلوبی برای پرندگان دور پرواز شمال اروپا است.
یهودیان در عهد باستان وقتی كه از مصر فرار می‌كردند بلدرچین را به عنوان یك غذای عالی و اعجاب‌انگیز پیدا كردند هر چند در مسیر مهاجرت وقتی كه بلدرچین‌ها روی زمین می‌نشستند به راحتی به توسط یهودیان گرسنه شكار می‌شدند. ولی دسته‌های بزرگ از آنها در اوایل قرن جاری وجود داشت.

زاد و ولد : Breeding
بلدرچین معمولی یك زاد‌آوری معینی دارد. اگر بلدرچین موفق نشود كه جوجه‌هایش را از تخم بیرون آورد، سعی خواهد كرد كه با جفت دیگر زاد‌آوری كند.
معمولاً لانه‌هایش را در كشورهای پهن و مسطح و یا ارتفاع كمتر از 1000 متر انتخاب می‌كند. البته او را در مناطق بسیار بلند هم می‌توان یافت به عنوان مثال در هیمالیا.
او لانه‌اش را در باغچه و روی رستنی‌های ضخیم و كشتزارهای گندم ترجیحاً روی علف‌های بلند انتخاب می‌كند.
آنها لانه‌هایشان را از شكارچیان پنهان می‌كنند.
به محض این كه یك نر قلمرو خودش را مشخص دو ماده را انتخاب كرد از آشیانه مراقبت خواهد نمود.
ماده‌ها نسبت به نرهایی كه آنها را جذب كرده به قلمرو شخصی‌شان صدا می‌زنند، عكس‌العمل نشان می‌دهند.
نر به ماده نزدیك می‌شود و پر سینه را پف می‌كند و به آرامی زمزمه می‌كنند و تنها یكی از بال‌هایشان را به اطراف می‌كشند این نمایش ابراز عشق، خیلی شبیه به كبوترهاست.
وقتی كه نمایش كامل انجام شود و این پرنده‌ها همدم شوند آنها همسر یكدیگرند.
آثار موثر جفت‌گیری معمولاً در تمام فصل است و جفت‌ها اغلب همدیگر را صدا می‌كنند.
ماده در روز یك تخم می‌گذارد به مدت حدوداً ده روز و حدود 18 روز روی تخم‌هایش می‌خوابد. او از كمك همسرش بهره‌مند نمی‌شود. جوجه‌ها در سه هفتگی می‌توانند پرواز كنند و در سن دو ماهگی آماده مهاجرت هستند.

بلدرچین را كرك و یا به خاطر صدایش بدبده نیز می‌نامند.

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.