مگس گير

پرندگانی كوچك و بیشتر درخت زی اند كه منقاری بنسبت تخت با قاعده پهن دارند. اغلب با بدنی راست در جاهای بلند می نشینند و از آنجا به دنبال حشرات به پرواز در می‌آیند؛ و پس از شكار آنها در هوا یا روی زمین معمولا به همان نقطه اول باز می گردند.
تك‌زی اند، جز در مگس‌گیر خالدار؛ نر و ماده آنها همشكل نیست. در سوراخها، یا روی درختها لانه می سازند و از حشرات و عنكبوتها تغذیه می كنند .
 
مگس‌گیر ابلق باختری
انگلیسی: Pied Flycatcher
فرانسوی: Gobe-mouches
لاتین: Ficedula Hypoleuca
مشخصات:
۱۲/۵ سانتیمتر است. پرنده نــر در بهار سر و سطح پشتی سیاه دارد .پیشانی و سطح شكمی آن لكه بال و كناره‌های دمش سفید است . در پاییز، شبیه پرنده ماده است؛ ولی سفیدی پیشانی را حفظ می كند. پرنده ماده در سطح پشتی قهوه‌ای زیتونی و در سطح شكمی سفید مایل به نخودی است و لكه‌های بالی آن كوچكتر است. پرنده نابالغ مگس‌گیر خالدار با رنگ سفید روی بالها و دم مشخص می شود .
رفتار حشره‌گیری آن شبیه مگس‌گیر خالدار است، ولی بندرت به جای اولش بر می گردد و اغلب روی زمین تغذیه می كند . دائما دمش را تكان می دهد و به سبب داشتن لكه بالی با هیچ یك از سایر مگس‌گیر‌ها ، بجز مگس‌گیر ابلق، اشتباه نمی شود .
زیستگاه :
معمولا در باغها و جنگلهای برگ‌ریز و اغلب نزدیك آب دیده می شود .
پراكندگی :
به صورت مهاجر عبوری و به تعداد كم در شمال و غرب ایران دیده می شود .به سبب شباهت زیادش با مگس‌گیر ابلق كمتر گزارش مطمئنی در مورد مشاهده این پرنده موجود است .
مگس‌گیر ابلق
انگلیسی: Collared Flycatcher
فرانسوی: Gobe-mouches a collier
لاتین: Ficedula albicollis
مشخصات:
شبیه مگس‌گیر ابلق باختری است، ولی نــرش – با طوق پهن و سفید و دمگاه تقریبا سفید – وسعت بیشتر سفیدی پیشانی و لكه‌های بال و سفیدی كمتر كناره‌های دم از آن مشخص می شود .
در پاییز، نشانه‌های سیاه تبدیل به قهوه‌ای پررنگ می شود و طوق گردن تقریبا از بین می رود و نشانه‌های سفید كاهش پیدا می كند. تشخیص پرنده ماده از ماده مگس‌گیر ابلق باختری دشوار است، ولی معمولا سطح پشتی خاكستری‌تر با سفیدی بیشتر در بالا و اثری از رنگ سفید در پس گردن و دمگاه دارد .
رفتار و زیستگاه این پرنده همانند مگس‌گیر ابلق باختری است .
پراكندگی :
پرنده ای است نیمه مهاجر و در تابستانها بنسبت فراوان است. امكان دارد كه در منطقه غربی زاگرس زاد و ولد كند .
*********
مگس‌گیر سینه سرخ
انگلیسی: Red-Breasted Flycatcher
فرانسوی: Gobe-mouches nain
لاتین: Ficedula parva
مشخصات :
۱۱/۵ سانتیمتر و كوچكترین مگس‌گیرهاست كه فقط نـر آن در تمام فصول گلوی نارنجی روشن دارد و سرش خاكستری رنگ است. سطح پشتی این پرنده قهوه‌ای مایل به خاكستری و سطح شكمی آن نخودی كمرنگ است و لكه‌های سفید در دو طرف دم تقریبا سیاهش تشخیص فوری آن را میسر می سازد.
در حالت نشسته، اغلب دم خود را رو به بالا نگه می دارد و بالهایش حالت افتاده دارد. در فصل زاد و ولد، اغلب گوشه‌گیر است و فقط گاهگاهی در هوا یا روی زمین حشرات را دنبال می كند و در این حالت طرح سیاه و سفید دمش مشخص است .
بیشتر اوقات به سبك سسك‌ها در بین شاخه‌های بالای درخت به تغذیه می پردازد .پرنده نـر بیننده را به یاد سینه سرخ می اندازد، جز اینكه روی دمش سفیدی دارد و رنگ صورتش خاكستری است . از نظر اندازه نیز از آن كوچكتر است.
زیستگاه:
معمولا جنگلهای برگ‌ریز؛ هنگام مهاجرت، در كشتزارها نیز دیده می شود .عادات لانه سازی آن مانند مگس‌گیر ابلق است، ولی گاهی لانه‌های باز روی تنه درخت می سازد .
پراكندگی :
تابستانها فراوان است و به صورت مهاجر عبوری در مشرق و جنوب شرقی ایران فراوان دیده می شود.
مگس‌گیر خالدار:
انگلیسی: Spotted Flycatcher
فرانسوی: Gobe-mouches Gris
لاتین: Muscicapa striata
مشخصات :
۱۳/۵ سانتیمتر است و صرف نظر از حالت قائم بدن با پر و بال قهوه‌ای مایل به خاكستری تارك خال‌خال و سینه تقریبا سفید رگه‌رگه شناخته می شود .
بالها و دم خود را اغلب تكان می دهد و معمولا در ارتفاع كم روی شاخه‌ها می نشیند و از آنجا با پروازی چابك و سریع حشرات در حال گذر را دنبال می كند .
پرنده ای بنسبت تك‌زی است .
زیستگاه :
باغها و بوستانها و حاشیه جنگلها
روی ساختمانها یا داخل آنها و روی تنه درختها و یا در پناه گیاهان بالارونده لانه می سازد.
پراكندگی :
تابستانها فراوان است و به صورت مهاجر عبوری در همه ‌جای ایران دیده می شود

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.