از پرندگان شكاری شب و دارای سر بزرگ ، صورت پهن كه صفحههای صورت تشكیل را میدهد ، چشمهای بزرگ و متمایل به جلو ، منقار قوی قلاب مانند و نیم پیدا و چنگالهای تیز و نیرومند است .
پرواز آنها بیصداست ، بعضی از آنها گوشپرهای مشخصی دارند . پاهای پوشیده از پر دارند . تكزیاند و بیشترشان روی درخت زندگی میكنند . نر و ماده آنها همشكل است ولی مادهها بزرگترند .
در سوراخها ، آشیانههای متروك و روی زمین لانه میسازند . طعمه خود را یكجا میبلعند و از پستانداران ، پرندگان ، خزندگان ، دوزیستان ، ماهیها، حشرات و خرچنگها تغذیه میكنند.
جغد تالابی:
انگلیسی : Short-eared Owl
فرانسوی : Hibou des marais
لاتین : Asio flammeus
مشخصات:
37 سانتیمترطول دارد ؛ هنگام غروب و طی روز در فضای باز به شكار میپردازد .
جغد تالابی به وسیله بدن زرد مایل به قهوهای كمرنگ و با سطح شكمی راهراه مشخص میشود . بالهای نسبتا دراز با راهراههای افقی دارد كه در سطح زیرین آنها در ناحیه خم بال لكهای بزرگ و تیرهرنگ مشاهده می شود و در پرواز به خوبی نمایان میشود. جغد گوش دراز نیز لكهمشابهی دارد كه پررنگتر است .
گوشپرهای جغد گوش دراز به دشواری دیده میشود و در سطح شكمی راههای افقی ندارد.
جغد تالابی معمولا بر روی زمین مینشیند و بدن را بهطور مشخصی متمایل به جلو نگهمیدارد ، پروازش در ارتفاع كم و موجدار است و غالبا در حالیكه بالها را اندكی بالا گرفته است ، بالبازروی میكند . گاهی در ارتفاع خیلی زیاد پرواز میكند و گاهی دستهجمعی دیده میشود .
زیستگاه:
اراضی وسیع باتلاقی ، تپههای شنی و علفزارها ..
پراكندگی :
زمستانها در شمال ایران نسبتا فراوان است و به تعداد كمتری در جنوب و سواحل جنوبی ایران دیده شده است .
مرغ حق:
انگلیسی : Scops Owl
فرانسوی : Hibou petit-duc
لاتین : Otus scops
مشخصات:
19 سانتیمترطول دارد , با دو نشانه ، یعنی اندازه خیلی كوچك و داشتن گوشپر مشخص میشود (گرچه گوشپرهایش همیشه واضح دیده نمی شود ) ، پر و بال آن پر از خطوط موجدار و خالهای قهوهای مایل به خاكستری است . در مقایسه با جغد كوچك ؛ سری كوچكتر و برآمدهتر دارد. جثهاش از پرنده مزبور لاغرتر و در سمت دم باریكتر و دمش نیز درازتر است. صدای یكنواخت آن خیلی مشخص است ، بیشتر هنگام شب فعالیت میكند و بهطور كلی حشرهخوار است .
زیستگاه :
در درختهای مجاور مناطق مسكونی ، باغها و باغچهها و نیز در ساختمانهای قدیمی دیده میشود.
در میان سوراخها و گاهی در لانه متروك پرندگان دیگر آشیانه میسازد.
پراكندگی :
در گذشته نهچندان دور در تابستانها فراوان بوده است . در حال حاضر وضعیت این پرنده از طرف سازمان محیط زیست اعلام نشده است اما تعداد قابل توجهای از آنها در منطقه شکار ممنوع شاسکوه و اسفدن ،در شمال شرق استان خراسان جنوبی ،و استانهای شمالی ایران یافت میشود.
(Family Tytonidae)
جغد سفید:
انگلیسی: Barn Owl
فرانسوی: Chouette effraie
لاتین: Tyto alba
مشخصات:
34 سانتیمتر طول دارد و جغدی است پادراز، با رنگ روشن و صورت سفید .سطح پشتی آن به رنگ نخودی طلایی و دارای خالهای ریز است و سطح شكمی سفید بنسبت یكدستی دارد . چشمهایش سیاه است و گوشپر ندارد . معمولا شبگرد است؛ ولی گاهی در طول روز هم شكار می كند .
به حالت قائم می نشیند، به طوری كه پاهای دراز و سر بزرگش جلب توجه می كند .مسیر پروازش موجدار است و هنگام غروب شبح مانند بهنظر می آید .به طور عمده، از جوندگان كوچك تغذیه می كند .
زیستگاه :
زندگی در مناطق مسكونی را ترجیح می دهد .
معمولا در ساختمانهای روستایی و برجها و خرابهها زاد و ولد می كند . همچنین، در بوستانهایی كه درختهای كهنسال دارد و گاهی روی صخرهها دیده می شود.
پراكندگی :
جغد سفید از پرندگان بومی ایران است. در گذشته، این پرنده به تعداد كم دیده می شد؛ اما در حال حاضر از گونههای خیلی نادر به شمار می آید )اطلاعی از وضعیت كنونی این پرنده در ایران در دست نیست(
نظرات بسته شده است.