پوشش مناسب - مینو اصفهانی

لباسهاي صحرايي

شلوار
شلوارهاي ارتشي بهترين شلوارهاي صحرايي هستند که صددرصد پنبه بوده و خاصيت آنها اين است که گشاد بوده و جيب‌هاي فراواني دارند و زير پاچه هاي آنها نخي وجود دارد که اگر بر روي چکمه ها محکم شود شن وارد نميشود. مزيت ديگر آنها ضخيم بودن ناحيه نشيمنگاه و قسمت زانوهاست.
کلاس لژيونرهاي فرانسوي: اين کلاه با حفاظ دور خودش که تا گردن را مي پوشاند و توسط لژيونرهاي شمال آفريقا استفاده ميشود.

لباس: در صحرا اولين و مهمترين هدف از پوشيدن لباس پوشاندن بدن در مقابل آفتاب، گرما، حشرات، خزندگان و حفظ تعرق معمول بدن است.
مانند بوميان خود صحرا همه بدن را بپوشانيد. لباسهاي سبک با رنگ روشن بپوشيد که از مواد و الياف طبيعي مثل پنبه ساخته شده باشند. اين لباسها بايد در چند لايه باشند که در هنگام روز تعداد آنها کمتر و عصرها به تعداد آنها بيفزاييد.
يک روسري بزرگ نخي روي سرتان بيندازيد که حافظ سر شما باشد. تکه پارچه اي به شکل بانداژ دور گردن بپيچيد تا حافظي درمقابل آفتاب باشد و از ورود شن به داخل يقه شما جلوگيري کند. همچنين هنگام توفان شن اين بانداژ از صورت شما محافظت ميکند.
لباسهايتان را درصورت امکان بشوييد. اگر امکانش نيست آنها را درمقابل جريان هواي آزاد و آفتاب پهن کنيد که باکتريها را بکشد و از رشد حشرات گزنده جلوگيري کند. بهتر است پوست خود را مقابل آفتاب قرار ندهيد، درغيراينصورت بازتابش نور خورشيد و گرما سوختگي پوستي ايجاد خواهد کرد.

پوشش پا: پاهاي شما حساس ترين نقطه بدن شماست. اگر آسيب ببينند يا زخمي شوند سفر شما مختل ميشود. صحرا به شدت به پوتين ها آسيب ميرساند. به چرم پوتين خود بايد صابون بماليد وگرنه خشک شده و مي ترکد. پوتين ها بايد با يک جفت جوراب ضخيم پوشيده شوند تا از گرماي تابشي زمين درامان باشند و از ورود شن به داخل آن جلوگيري شود. شنها وارد سوراخهاي پوتين ميشوند. پوتين حافظ پاهاي شما درمقابل نيش مارها و عقربهاست و به زانوهاي ضعيف نيرو ميرساند. اگر قسمتي از زيره کفش پوسيده شده آن قسمت را با يک تکه پارچه و يا چيز ديگري ترميم کنيد. هنگام استراحت در سايه، پوتين ها و جورابهايتان را درآوريد. مراقب باشيد زيرا ممکن است پاهاي شما متورم شود. قبل از پوشيدن دوباره پوتين ها وجود حشرات، مار و يا عقرب را در کفش خود چک کنيد.
اگر ساقهاي پا نيز به مراقبت نياز دارند ميتوانيد از مچ بند استفاده کنيد. قبل از رواج پيدا کردن پوتين هاي ساق بلند مچ بندها در ارتش مورد استفاده قرار مي گرفت. اين مچ بندها از روي قوزک پا تا زير زانو بسته ميشوند. جنس آنها کشي بوده با عرض 5 تا 6 سانتيمتر و طول 5/1 متر. به شکل چرخشي از ساق پا تا زانو را پوشانده و از ورود شن جلوگيري کرده و شدت تأثيرات گرماي تابشي را کم ميکند.
* از ديواره کنار تايرهاي قديمي اتومبيل ميتوان براي ساختن صندل استفاده کرد.
* مراقب باشيد که نوک پاهاي شما دچار آفتاب سوختگي نشود زيرا آفتاب سوختگي دراين نقطه از بدن بسيار دردناک بوده و با وجود آن ديگر نميتوانيد پوتين بپوشيد.
* هيچ گاه بدون کفش راه نرويد زيرا که شنها پاهاي شما را اذيت ميکنند. اگر پابرهنه روي زمينهاي نمکي و يا ريگي پياده روي کنيد کم کم دچار سوختگي سايشي خواهيد شد.

کلاه: يکي از مهمترين مسايل حفاظت از سر و چشم است. کلاه حتماً بايد دو لايه اي باشد که لايه زيرين آن بين سر و لايه بالايي قرار ميگيرد. کلاه خودهاي قديمي براي اين کار مناسب هستند زيرا خيلي سنگين نبوده و لبه پهني دارند که چشمها و گردن را مي پوشاند. کلاه خودهاي اوليه پيت ناميده ميشد که به لايه زيرين آنها نوعي خمير که از پرتقال و يا ديگر مرکبات ساخته ميشد مي ماليدند.
کلاه خودهاي جديد معمولاً از يک لايه داخلي پلي استر ساخته ميشوند. اين لايه شکننده است زيرا که از لحاظ شيميايي ناپايدار بوده و در برخورد با محصولات نفتي از هم پاشيده ميشود. شما همچنين ميتوانيد از کلاه با پوشش گردني استفاده کنيد.