پوشش گياهى بلوچستان

از آنجا كه در بلوچستان، باران كمى مى‏بارد و فصل ریزش آن كوتاه است، بنابراین پوشش گیاهى آن نیز ضعیف است، اما با این وجود، هرگاه كه در طول سال یك یا دوبار بارانى ببارد، انواع گیاهان و گلها، سر از خاك بیرون مى‏آورند كه در نوع خود بى‏نظیرند. بطور كلى پوشش گیاهى بلوچستان تُنُك و محدود است با این وجود در پوشش گیاهى آن تنوع زیادى مشاهده مى‏شود. در برخى از نقاط آن مثل كشورهاى آسیاى جنوب شرقى، كائوچو مى‏روید و در بعضى از جاها مثل سرزمین هندوستان درختان انبه و موز ، انجیر هندى و خربزه درختى (پَپِیا)به عمل مى‏آید. جنگل‏هاى بلوچستان به صورت متراكم و انبوه نیست و اغلب بطور پراكنده دیده مى‏شوند. و از آنجا كه در كنار مسیل‏ها، رودها و دامنه ارتفاعات رطوبت بیشتر و درجه حرارت كمترى وجود دارد، جنگل‏ها و نباتات طبیعى از تنوع و تراكم بیشترى برخوردارند.

پوشش گیاهى هر منطقه متأثر از آب و هواى همان منطقه است. در هر منطقه بسته به شرایط اقلیمى و آب و هوا، گیاهانى مى‏رویند كه بتوانند خود را با شرایط موجود تطابق داده و جامعه گیاهى را تشكیل دهند. از طرفى دیگر، پوشش گیاهى هر منطقه تنها به خشكى هوا و مقدار ریزش باران بستگى ندارد، بلكه استقرار پوشش گیاهى عمدتاً به دو عامل اقلیمى و محیطی (درارتباط با خاك) مبتنى است.

عمده‏ ترین گونه درختى این منطقه آكاسیا است كه پتانسیل جنگل شدن را به دلیل كمبود بارندگى و خاك نامناسب، ندارد. این منطقه تنها منطقه‏ اى از ایران است كه در آن نخل، بومى آنجاست و مى‏توان درآن موز و سایر گیاهان گرمسیرى را كاشت. تعداد زیادى از گونه‏ هاى درختچه‏ اى و بوته ‏اى فقط در این منطقه وجوددارد که كه تقریباً تمام آن از صحرای افریقا تا عربستان و جنوب پاكستان، گسترده و پراكنده هستند. و بعضى از گونه‏ هایى كه در نقاط مرطوب این منطقه یافت مى‏شوند، از انواع گیاهان گرمسیرى مى‏باشند. رویش‏هاى این منطقه در زمره رویش‏هاى گرمسیرى و نیمه گرمسیرى بوده و یك منطقه خشك و گرم محسوب مى‏شود و گونه‏ هاى شاخص آن نیز از عناصر گرمسیرى هستند.

در مورد عناصر گیاهى و مقایسه آن با گیاهان سایر نقاط ایران به این نتیجه مى‏رسیم كه گیاهان این منطقه از ویژگیهاى منحصر به فردى برخوردار هستند بعضى از تیره‏ ها و اكثر جنس‏هاى گیاهى این منطقه به جز در بلوچستان جنوبى در نقاط دیگر ایران دیده نمى‏شوند، به نظر مى‏رسد بلوچستان جنوبى تنها منطقه كشور است كه مى‏توان به راحتى و در شرایط طبیعى موز، خربزه درختى ، انبه و بسیارى از دیگر گیاهان گرمسیرى را به عمل آورد در حاشیه رودخانه‏ هاى این منطقه علاوه بر چند گونه گز كه مانند بسیارى از مناطق كشور، اطراف رودخانه را پوشانده است، به درختچه كوچكى از خانواده نخل بنام داز (نخل وحشى) بر مى‏خوریم كه نقش اكولوژیكى با اهمیتى در جلوگیرى از سرعت سیلابها، تغذیه جانوران و اقتصاد منطقه برعهده دارد.پوشش گیاهى این منطقه داراى برگهاى خشن و كوچك مى‏باشد تا هم سطح تبخیر تقلیل یابد و هم در برابر گرما مقاومت نمایند. بیشتر گیاهان نیز داراى برگهاى ریز مى‏باشند، زیرا به علت خشكى زیاد، نور بسیار شدید است و براى عمل فتوسنتز احتیاج به برگهاى پهن نیست.

در بستر رودخانه ها و مناطقى كه خاك عمیق بوده و رطوبت بیشترى دارد، فاصله افقى گیاهان كمتر شده و تراكم بیشترى را نشان مى‏دهد. در شیب‏هاى تند، غالباً خاك فرسایش یافته و سنگ مادر(سخت) نمایان است و به موازات آن پوشش گیاهى بسیار اندك است. هر جا كه مختصر خاكى وجود داشته باشد، گیاهان معدودى كه در آن شرایط قادر به رشد هستند، دیده مى‏شود. بطور كلى پوشش گیاهى منطقه، روى واریزه‏ ها، مسیلها، رسوبات آبرفتى و واریزه‏ هاى دشتى و بستر رودخانه‏ ها وجود دارد.

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تسلیت