جکوی مدیترانه ای

نام علمی : hemidactylus turcicus

نام انگلیسی: mediteranean gecko   

نام فارسی: جکوی مدیترانه ای

 

 

پراکندگی

مشخصات: برآمدگیهای پشتی بزرگ و فراوان، در 14 تا 16 ردیف كم و بیش طولی منظم مرتب شده اند؛ دم بدون لبه های جانبی نوك تیز و دندانه دار؛ فلس های زیر چانه ای پیشین اغلب در تماس با دومین فلس لب پائین؛ نرها دارای 2 تا 10 منفذ پیش مخرجی؛ سطح زیرین چهارمین انگشت پا دارای 8 تا 11 تیغه؛ 7 تا 10 سپر در لب بالا و 7 تا 9 سپر در لب پایین.
رنگ آمیزی: پشت قهوه ای مایل به صورتی، قهوه ای روشن یا تیره، خاكستری حنایی، زرد حنایی، صورتی كمرنگ تا سفید؛ دارای یك رگه تیره نامشخص از سوراخ بینی تا ناحیه گوش؛ پشت با نقاط روشن تر و تیره تر قهوه ای یا صورتی، و نیز با برآمدگی های سفید؛ ناحیه شكمی سفید یا زرد كمرنگ.
 

زیستگاه: نواحی بیابانی و نیمه بیابانی یا مدیترانه ای، اغلب در محل زندگی انسان در بناهای مسكونی یا متروكه، باغها و درختزارها.
 

عادات و رفتار: اغلب با تاریك شدن هوا تا اوایل صبح به فعالیت می پردازند، ولی گاهی هنگام روز مخصوصاً در داخل ساختمانها و مكانهای تاریك و سایه دار دیده می شوند؛ در شكاف و ترك دیوارها، زیر اشیاء و اسباب خانه ها و انباریها، زیر پوسته درختان و غیره مخفی می شوند؛ از حشراتی كه در اطراف روشنایی ها روی دیوار یا سقف تجمع می كنند مانند راست بالان، دوبالان، خرخاكیها و غیره تغذیه می كنند. صدای جیرجیری تولید می كند كه شبها و یا اوایل صبح می توان شنید. بیشتر روی دیوارها، سقفها، درختان و گاهی روی زمین فعالیت می كنند. فصل زاد و ولد در بهار و تابستان است، یك یا دو تخم می گذارند؛ در این فصلها تخمها را بواسطه شفاف شدن پوست شكم ماده ها می توان مشاهده كرد.
 

پراكندگی جهانی: كشورهای سواحل مدیترانه، شمال آفریقا، جنوب غربی آسیا تا هند و نیز ایالاتی از آمریكا.
 

اندازه: نوك پوزه تا مخرج 57 میلیمتر دم 60 میلیمتر.
 

ملاحظات: جمعیتهایی كه در ایران مشاهده می شوند به زیر گونه H.t.turcicus تعلق دارند، یا اینكه بعنوان یك گون مشخص در نظر گرفته شده اند. محل نمونه تیپیك توسط Schmidt (1953) از قسمت آسیایی تركیه گزارش شده است.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.