شن سواري ( SandBoarding )

شاید به ظاهر این ورزش در كشور ایران ناشناخته و كم طرفدار باشد ولی می توان آن را یكی از مهیج ترین و پر طرفدارترین ورزشهایی كه در طبیعت انجام می گیرد دانست.
مصری های باستان علاقمند به سر خوردن بروی شنهای روان توسط سفالهای شكسته یا تخته های چوبی بودند كه این در آثار كشف شده توسط كاوشگران در نقاشی ها كاملا مشهود است.
شن سواری نزدیك به 15 سال قبل با ساخت واكس مخصوص چند لایی (لامینیت) متولد شد و امروزه یكی از اركان اصلی تورهای سافاری و طبیعت گردی در اقصا نقاط جهان محسوب می گردد.
از مزایای این ورزش نسبت به Snowboard می توان بی خطر بودن آن را تاكید كرد ، با توجه به نرم بودن شنهای روان زمین خوردن حتی با بالاترین سرعت ، خطری بسیار كمتر از زمین خورد در برف را دارد
استفاده سهل و بدون دردسر این تخته ها ، قدرت مانور و جهش بالا ، مناسب بودن موقعیت آب و هوایی و در نهایت نرخ مناسب تجهیزات این ورزش باعث شده تا با گذشت زمان طرفداران بیشتری را جذب نماید.
وقتی تپه ای خیس یا خشك است می توان به راحتی شن سواری كرد درست مانند پیستهای كوبیده و نكوبیده اسكی كه مطمئنا تپه های خشك و روان امكان مانور و تحرك بیشتری را به شما خواهد داد ، ولی تپه هی نیمه خشك به هیچ وجه كاربردی در شن سواری نخواهد داشت .
 تپه های شن روانی كه در كویرمركزی و بند ریگ ایران وجود دارند بعضا به ارتفاعی بیش از 300 متر می رسند و به راحتی می توان 1 الی 2 كیلومتر شن سواری نمود.
تپه های شنی بزرگ به بلندی كوه های كم ارتفاع در سرتاسر بخش غربی آفریقای شمالی وجود دارند. در كوههای شنی پرو، به نام سرو بلانكو، قله این تپه ها تا ارتفاع 1.000 متری سر به فلك كشیده اند؛ قله های خشن و ناهمواری كه همیشه در زیر ابرها پوشیده شده اند. شن سوارها شش ساعت را صرف بالا رفتن به نوك كوه می كنند و بعد تخته هایشان را واكس زده و با سرعتی بیش از 100 كیلومتر در ساعت از لای بته های بیرون زده از شن به پایین سر می خورند. مسابقات جهانی شن سواری در آلمان هر ساله جمعیتی قریب به 50.000 نفر را به خود جلب می كند.
لون بیل بنیان گذار ونومس است؛ شركت سازنده تخته شن سواری، مخترع " واكس شن " و سردبیر sandboard.com، یك مجله اینترنتی برای جامعه كوچك ولی در حال رشد شن سوارها. هیچكس ارقام دقیق را نمی داند، ولی شن سواری تبدیل به یك پدیده زیرزمینی شده است. و هزاران آمریكایی، و دهها هزار نفر دیگر از اقصی نقاط دنیا، از جمله مصر، برزیل، استرالیا، و آفریقای جنوبی، در آن شركت دارند
سالهای متمادی است كه بیل هر روز شنبه به سواحل اقیانوس آرام، روی تپه زوما دون  می آید تا روی این تپه شنی 'موج سواری' كند، و گروه های كوچك و بزرگ شن سوارهای جدی و مشتاق را به همراه خود می آورد. هر یك از این افراد مجهز به یك تخته كوتاه، چند بسته واكس مخصوص شن سواری و یك عالمه كرم ضد آفتاب است. بیشتر اشخاصی كه برای سپری كردن روزشان به این تپه معروف می آیند، با نگاهی پر از شگفتی و حیرت به این شن سوارهای علاقمند می نگرند. همه در حال تماشای آنها هستند. طی چند ثانیه با سرعت از بالای تپه به پایین سر می خورند تا بلافاصله دوباره این فاصله 70 متر افقی را به نوك تپه بروند و دوباره به پایین سر بخورند. شن سواری ورزش مورد علاقه افراد جان سخت و پراستقامت است ، افرادی كه عاشق هیجان و دیوانه سرعت هستند.
شن خارق العاده و شگفت انگیز است. بیشتر از هر سطح دیگری می تواند كه خود را دوباره بازسازی كند. می توانید حسابی مخلوطش كنید، سطح اش را خط خطی كنید، هر كاری می خواهید رویش انجام دهید، و ظرف چند روز دوباره سطحش صاف می شود و می توانید رویش شن سواری كنید.
برخی از آدم های پر مشغله هم ورزش شن سواری را آغاز كرده اند. ریچ هاپكینز صاحب یك شركت مسافرتی به نام جویندگان هیجان در لاس وگاس ایالت نوادا است. مشتریان این شركت افرادی هستند سخت درگیر كسب و كار كه احتیاج دارند پس از یك هفته پر از ملاقات های كاری طاقت فرسا و گپ و گفتگوهای خسته كننده، نفس راحتی در طبیعت بكشند. هاپكینز و كاركنانش آنها را به تپه های صحرایی كه بین كالیفرنیا و نوادا واقع شده می برند؛ تجهیزاتی كه همراه خود می برند: پاراگلایدر، ماشین های مخصوص سواری روی هر نوع زمین، دوچرخه های صحرایی و یك عالمه اسنوبورد كه برای استفاده روی شن بازسازی شده اند.
آیا ممكن است روزی این ورزش هم در كشور ما كه جزو معدود كشورهای جهان از نظر موقعیت و امكانات طبیعی برای برگزاری اینگونه ورزشها می باشد ، جایگاه واقعی خود را پیدا كند ؟
موج سواری سبب پدید آمدن اسكیت بورد شد، كه طی سی سال گذشته تبدیل به یك ورزش بسیار پرطرفدار در آمریكا شده است. صدها هزار نفر آمریكایی این ورزش را تماشا و در آن شركت می كنند، از جمله فوق ستاره بر حق، تونی هاك، كه بازی های ویدئویی و مارك لباس مخصوص خودش را دارد، و یك تور كشوری اجرا كرد كه 15 میلیون دلار از فروش بلیط عایدش شد. دنیای شن سواری هنوز نمی تواند به این اندازه علاقه و اشتیاق در مردم برانگیزد، ولی همانگونه كه تاریخ بارها نشان داده است، یك جرقه، فوق ستاره ای با سبك خاص خودش، یا پرشی از بالای یك صخره سنگی كه نفس تماشاچیان را در سینه حبس كند، كافی است تا میلیون ها جوان را تشویق كند تا دنبال به وجود آوردن چنین هیجانی بروند. و شن سواری یك 'اسلحه' اضافی هم دارد: احتمالا ریشه های این ورزش به دوران باستان باز می گردد. تصاویری از مصری های باستان وجود دارد كه آنها را بر روی تكه های سفال یا تخته های چوبی در حال پایین آمدن از تپه های شنی صحرای آفریقا نشان می دهد. مغول ها نیز قرن هاست كه مشغول سرازیر شدن از تپه های صحرای گبی هستند.
برای بسیاری از شن سوارهای آمریكا، وسوسه شن سواری در خاورمیانه دهانشان را حسابی آب انداخته است. برخی از بهترین تپه های شنی دنیا در الجزیره ، تونس ، امارات و ایران هستند. فاریش می گوید، " هشت یا نه سال پیش، كسی درباره شن سواری چیزی نمی دانست. حالا می خواهند یك مسابقه شن سواری اكس- گیمز در مصر برگزار كنند.
شن سوارهای حرفه ای با خوشحالی و تعجب می گویند، " خاورمیانه، این كار برای ما عین دیزی لند خواهد بود. اون همه شن، بدون هیچ اقیانوسی در كنارتان!"
به امید روزی كه این ورزش جایگاه واقعی خود را در كشورمان پیدا كند.

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.