منطقه حفاظت شده گنو، بندرعباس

نام انگلیسی :  Genow protected area    

نام فارسی :  منطقه حفاظت شده گنو

 

موقعیت جغرافیایی

منطقه حفاظت شده گنو در موقعیت جغرافیایی N2724 E5607 در استان هرمزگان واقع است. این منطقهٔ حفاظت‌شده در ۲۹ کیلومترى شمال غربى شهرستان بندرعباس واقع شده است. این کوه در مقایسه با آب و هواى گرم بندرعباس داراى آب و هواى نسبتاً معتدل است و به همین مناسبت از اهمیت خاصى برخوردار مى‌‌باشد. پوشش گیاهى آن بسیار جالب و قابل‌توجه است؛ به طورى که ادارهٔ‌ محیط زیست هرمزگان براى حفظ و حراست از آن‌ها تمام پوشش گیاهى این منطقه را مورد حفاظت و کنترل خود در آورده است.
تنوع پوشش گیاهى این کوه، از دامنه تا قلهٔ کوه، مشتمل بر انواع درختان گرمسیرى، ‌ استپ بیابانى، استپ کوهپایه‌‌اى و گونه‌هاى گیاهى نواحى سردسیرى است. در دامنهٔ کوه، ابتدا بوته‌هاى پراکنده‌اى رشد کرده‌اند که انواع خانوادهٔ گندمیان، گون و تک درخت‌هاى مغیر (مغیلان) در میان آن‌ها وجود دارد. بالاتر از دامنه، نوع گیاهان تغییر مى‌کند؛ به طورى که در ارتفاع ۱۸۰۰ مترى، بادام وحشى گونهٔ غالب را تشکیل مى‌دهد؛ در حالى که دیگر گونه‌هاى یاد شده، ‌ در ارتفاع ۲۳۰۰ مترى مشاهده مى‌شوند. به علت کاهش دما، درختان سردسیرى نظیر کاج، سرو، زیتون وحشى و شمشاد وحشى به صورت انبوه روییده‌اند. انبوهیِ این درختان در استان هرمزگان تعجب‌آور است. درختان این ناحیه هرازگاهى در اثر صاعقه در وسعت زیادى آتش مى‌‌گیرند. از گیاهان دیگر ارتفاعات گنو، انواع گیاهان دارویى است که مورد توجه محققان و پژوهشگران مى‌باشند.
 

كوهستان گنو یكی از جالبترین نمونه های معرف رشته كوههای زاگرس بشمار می آید. این كوهستان در جنوب شرقی رشته زاگرس واقع شده است. كوه گنو پس از كوههای هماگ 3267 متر، كوه سیرو 2972متر، كوه شب 2731 متر، كوه نیان 2642 متر، كوه باز 2437 متر، ششمین كوه مرتفع استان هرمزگان می باشد. گنو از نظر مكانی در شمال غربی شهر بندرعباس قرار گرفته است و جاده اصلی بندرعباس به سیرجان از شرق و جاده بندرعباس به بندر لنگه از جنوب آن می گذرد. كوهستان گنو با ابعادی معادل 34 كیلومتر طول و 5 تا 15 كیلومتر عرض، مساحتی بالغ بر 350 كیلومتر مربع را در بر می گیرد.

چند راه دستیابی به قله گنو
• جبهه جنوبی : از طریق جاده بندرعباس به بندر لنگه ( روستای ایسین ، تازیان ) و جاده كوهستانی ایستگاه تلویزیون ( 32 كیلومتر ) – پاسگاه محیط بانی سرحد گنو – چشمه رمر- چشمه سرچربه – سنگ قرار- قله نصیری

• جبهه جنوبی : از طریق جاده بندرعباس به بندر لنگه ( روستای ایسین ، تازیان ) و جاده كوهستانی ایستگاه

تلویزیون ( 32 كیلومتر ) – پاسگاه محیط بانی مركزی ( واقع در ابتدای جاده ایستگاه ) – آب بند چوبی – مسیل تنگ سیاه – دره تنگ سیاه – چشمه پركوه – سنگ قرار – قله نصیری

• جبهه جنوبی : از طریق جاده بندرعباس به بندر لنگه ( روستای ایسین ، تازیان ) و جاده كوهستانی ایستگاه

تلویزیون ( 32 كیلومتر) – پاسگاه سر محیط بانی ( واقع در ابتدای جاده ایستگاه ) – آب بند چوبی – مسیل تنگ سیاه – دره تنگ سیاه – چشمه پركوه – صعود جبهه جنوبی قله قلات سرپهن – عبور از خط الراس مركزی – قله نصیری

• جبهه شرقی ( یال آبگرم ) : از طریق كیلومتر 25 محور اصلی بندرعباس به سیرجان – آبگرم گنو – چشمه انارون – گردنه كهنوج – روستای كهنوج بالا – قله سرجوتون- جاده آسفالته ایستگاه تلویزیون – در جهت غرب قله های بازگرد – دو برار – زندان زرد – قلات نصیری

• جبهه شمالشرقی ( تنگ باغ ) : از طریق كیلومتر 30 محور اصلی بندرعباس به سیرجان – 12 كیلومتر جاده خاكی در جهت غرب – روستای تنگ باغ – روستای كهنوج بالا – قله سرجوتون – جاده آسفالته ایستگاه تلویزیون – در جهت غرب قله های بازگرد – دو برار – زندان زرد – قلات نصیری

• جبهه غربی ( سلكوه ) : از طریق جاده بندرعباس به بندر لنگه ( روستای ایسین ، تازیان ) – روستای قلات بالا – به موازات ریل قطار – روستای سلكو – چشمه سلكوه – صعود خط الراس غربی ( قلل: سلاورو ، قلات سرپهن ، قلات نصیری )

قلل معروف منطقه : قلات نصیری 2349 متر، استیری 1546 متر، قلات سرپهن 2175 متر، دو برار 2282 متر، بازگرد 2233 متر ، زندان زرد 2309 متر، تاسیسات صدا و سیما 2330 متر، سرجوتون 2254 متر، كهنوج 1813متر، سه سرخ 1122 متر، گودبونی 1895 متر

كانونهای زیستی پیرامون و داخل منطقه حفاظت شده گنو
• دامنه جنوبی : روستاهای ایسین، هرمودرایسین، پاتل ایسین، دربهو، درگیر، تازیان بالا، تازیان پایین بنوبند پاسنگ، پاتل بنوبند، پس ریغ، بنوبند، پشته مولا ، پاكم، در سوزنگ، چاهنو، مغ كمال، درمغ، قلات بالا، قلات پایین، كنارو، لاور میشو، پابند، رمر، پركوه، پهنه گلكو،هوبیر، چاهو …

• دامنه غربی : روستاهای تیكوه، سلكوه

• دامنه شرقی : روستاهای تهلو، دزك ، گنو (آبگرم)، انارون

• دامنه شمالی : روستاهای فین ، سیاهو ، سرزه ، رضوان ، تنگ باغ ، كهنوج ، گشتكاران ، پشتنگ ، بندرآگاه جونگان ، گرد گنو ، كلمو ، هومرغ ، هرمودرگنو

پوشش گیاهی و رستنیها
فلور كوه گنو متجاوز از 360 گونه از گیاهان آوندی كه معدودی از آنها سرخس ها و بازدانگان و قسمت عمده آنراگیاهان گلدار تشكیل می دهند. همانگونه كه معمول مناطق خشك و بیابانی است دو گروه بوته های چوبی و درختچه ها و گیاهان كوتاه عمر یكساله از بیشترین تنوع برخوردارند. بعلت موقعیت بینابینی كوه گنو در بین دو پهنه اصلی ( رویشی صحار سندی و ایرانو تورانی ) و بدلیل تغییرات ارتفاعی سریع از سطح دریا كه بیش از 2300 متر می رسد و ایجاد میكروكلیماهای متفاوت در جهات جغرافیایی دره ها و شیب ها، این منطقه از نظر جغرافیای گیاهی ، با ویژگیها و تنوع چشمگیری مواجه شده است.

رستنیهای گنو : پرسیاوش ، سرخس معطر، گون گاوی ، زیره ، آویشن بومادران ، پونه، استبرق ، اورس ،كنار، مسواك ، پرخ ، آكاسیا ، ناترك ، بنه ، بادام كوهی ، رزوك و …

گیاهان انحصاری ایران كه در گنو یافت می شوند : بادام وندلبو ، پامچال صخره ای ، مهرخوش

چشمه‌های آب گنو
آبگرم گنو-انارون- تنگ باغ- كهنوج- پشتنگ- چاهو- هوبیر- پشت بنگرو- رمر- سرچربه- پركوه- مردو- تنگ سیاه- هو تلخ- خرگو- سلكوه و …
 

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.
2 نظرات
  1. بیکلام می‌گوید

    پرفکت

  2. علی می‌گوید

    لطفا علت گرم بودن چشمه ها و گوگرد زیاد انها مخصوصا گنو رو هم اضافه کنید

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.