منطقه شكار ممنوع تالاب هشیلان، کرمانشاه

نام انگلیسی:  Hashilan Wetland hunting prohibited region    

نام فارسی :  منطقه شكار ممنوع تالاب هشیلان

 

 

موقعیت جغرافیایی

درشمال غربی كرمانشاه كیلومتر 21 جاده كرمانشاه ـ روانسر قرار داره و منطقه ای حفاظت شده است و زیستگاه انواع مختلفی از آبزیان و پرندگان است.
این تالاب در فاصله 36كیلومتری شمال غربی شهر كرمانشاه، بین طول جغرافیایی `15 `54` 46 شرقی و عرض جغرافیایی `34` 34 تا `35` 34 شمالی قرار گرفته و 1130 متر نیز از سطح دریا ارتفاع دارد. تالاب هشیلان در یك منطقه دشتی با شیب مختصر از شمال به جنوب قرار دارد. محدوده ای با وسعت تقریبی 780 هكتار از این تالاب ، از سوی اداره كل حفاظت محیط زیست استان كرمانشاه به عنوان منطقه شكار و تیر اندازی ممنوع در نظر گرفته شده است. حدود 30 درصد از 450 هكتار وسعت خالص تالاب را جزیره های كوچك و بزرگی می پوشاند. در فصل زمستان بویژه در روزهای پر باران، در اثر افزایش دبی آب تالاب، بعضی از جزایر وسط تالاب غرقابی می شوند.تابستانهای تقریباً گرم و زمستانهای نسبتاً سردی بر این منطقه حاكم است. میانگین بارندگی سالانه تالاب هشیلان 451 میلیمتر است در سراسر سال، باد در این منطقه در همه جهات وزش دارد زمین شناسی: این تالاب از نظر سنی متعلق به تریاس، ژوراسیك بوده و از نظر سنگ شناسی از آهك فسیل دار متراكم تشكیل شده است. منابع تامین آب تالاب: سراب سبزعلی به عنوان مهمترین و پرآب ترین منبع تامین كننده می باشد.


پوشش گیاهی:
درختان: در داخل محدوده تالاب هیچ درخت خودرویی وجود ندارد فقط گونه ای بید Salix spp. بصورت خیلی پراكنده و بسیار اندك در نقاطی چند از تالاب رویش دارد.

درختچه: در هیچ جای محدوده تالاب رویش ندارد.

گیاهان علفی: گیاهان علفی روئیده شده تالاب به سه گروه تقسیم می شوند كه عبارتند از :

1- هیدروفیت ها(آبرست): به عنوان گیاهانی كه قسمتی از سال را در آب سپری می كنند و شامل گیاهان آبزی و نیمه آبزی هستندكه بطور غوطه ور و رویا، برگهای غوطه ور و شناور دارند، گلها و گل آذین ممكن است بن در آب باشند . معروفترین گونه های این گروه عبارتند از: سیم واش Ceratophylum demersum ، نیلوفر آبی Nymphea ، عدسك آبی Lemna trisula ، بزواش potamogeton Spp و انواع نی چیرگی دراند.

2-هلوفیتها(مرداب رست): به عنوان گیاهانی كه در خاكهای اشباع از آب مرداب زندگی می كنند و جوانه های حامل گل و برگ هر دو به شكل بن در آب بوجود می آیند. مثل هزار نی

3- گیاهان حاشیه ای: گونه هایی از هلوفیت ها هستند كه خشكزی بوده و در حاشیه تالاب می رویند، معروفترین آنها عبارتند از: چند گونه چگن da و گونه هایی نیز از خانواده پنیرك.


جانوران تالاب:
پستانداران: در داخل و حاشیه تالاب از حیوانات رده فوق ، علاوه بر راسته جوندگان از خانواده موش ها، پستاندارانی چون گرگ، روباه، خرگوش، شغال، گربه وحشی نیز زندگی می كنند. ارتفاعات خورین واقع در شمال و شمال غربی تالاب، زسیتگاه مناسبی جهت بز وحشی(Wild goat) می باشد. تشی نیز از جمله جانوران دیگری است كه در ارتفاعات مذكور مشاهده می شود.

پرندگان: این تالاب ماًمن و ماًوای مناسبی برای زمستان گذرانی تعداد زیادی از پرندگان مهاجر آبزی و كنار آبزی به شمار می رود. بر اساس بررسیهای بعمل آمده، هر ساله با شروع بارانهای پائیز و سرد شدن هوا، پرندگان زیادی از شمال شوروی سابق به این اكوسیستم می آیند و در صورت مساعد بودن شرایط و اعتدال هوا، بیشتر پرندگان مذكور زمستان را در این تالاب میگذرانند ولی در زمستانهای سرد و یخبندان سطح تالاب، پرندگان مهاجر ناگزیر به مهاجرت خود به سوی زیستگاههای جنوبی كشور ادامه می دهند. در بین پرندگان مورد بحث، اردك سر سبز، خوتكا، اردك ارده ای، گیلار، خوتكای پر سفید، نوك پهن، كشیم كوچك، كشیك گردن سرخ، غاز خاكستری، چنگر معمولی، چنگر، نوك سرخ، كاكایی نوك سبز، و بعضی سالها نیز بطور اتفاقی فلامینگو، پلیكان و قو بعنوان گروه پرندگان آبزی و بوتیمار، بوتیمار كوچك، یلوه، اگرتهای كوچك و بزرگ،گاو چرانك، حواصیلها، لك لك، خروس كولی، خروس كولی اجتماعی، سلیم كوچك، سلیم طلایی، آبچیلك پا سبز، ماهی خورك كوچك و ماهی خورك ابلق بعنوان پرندگان كنار آبچر و سایر پرندگان از جمله شكاریها ( عقاب، سارگپه، سنقر، كور كور) جغد كوچك، شاه بوف، سبزه قبا، زنبور خور، هدهد، كبك، بلدرچین، تیهو، چكاوك، دم جنبانك، سار، زاغی، كلاغ سیاه، زاغ نوك سرخ و حتی غراب بعنوان پرندگان خشكزی كه در اطراف تالاب زندگی میكنند.

خزندگان: نامگذاری تالاب بر اساس گویش كردی(محلی)، مركب از دو سیلاب « هشی» به معنی مار و « لان» مخفف لانه است،«لانه ماران» بدین جهت انتخاب شده است كه تعداد زیادی مار بویژه مار آبی و مار چلیپر Natrix tessellate در تالاب وجود دارند. لاك پشت خزری یا گونه لاك پشت بركه ای و لاك پشت مهمیز دار در این زیستگاه بوفور مشاهده می شوند. از سوسمارها آگاما، مارمولك و احتمالاً سمندر را نیز می توان یافت.

آبزیان: با توجه به پوشش گیاهی اراضی حاشیه و داخل تالاب، به یقین می توان غنای فیتو پلانكتون ها را جستجو كرد. از گونه های عمده ماهیان تالاب، می توان به عروس ماهی، سیاه ماهی، سفید كولی، زردك و سس ماهی از خانواده Cyprinidae ( كپور ماهیان) اشاره كرد، با این وجود كپور پرورشی و یا كپور قرمز(زینتی) كه به قصد پرورش در محیط تالاب رها سازی شده است، نیز در تالاب مشاهده می شود.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.