جکوی انگشت کوتاه ایرانی

نام علمی : stenodactylus affinis

نام انگلیسی:  iranian narrow fingered g    

نام فارسی: جکوی انگشت کوتاه ایرانی

 

 

پراکندگی

مشخصات: پشت بدن با 4 نوار عرضی هلالی شكل؛ 10 تا 11 فلس در لب بالا؛ اندامهای حركتی پیشین به آن طرف نوك پوزه نمی رسند؛ متوسط اندازه پوزه تا مخرج 60 میلیمتر؛ انگشتها دارای 3 ردیف فلس در سطح زیرین؛ منافذ پیش مخرجی اغلب وجود دارند.
رنگ آمیزی: سطح رویی بدن خاكستری حنایی یا قهوه ای با خالهای تیره تر، نقاط روشن و 4 نوار عرضی هلالی شكل تیره، اولی بر پشت سر و آخری بر ناحیه خاجی؛ 6 تا 8 نوار تیره روی دم؛ لبها با نوارهای عمودی تیره؛ سطح شكمی مایل به سفید.
 

زیستگاه: نواحی بیابانی خشك، در زمینهای دشتی رسوبی یا شنی با پوشش گیاهی اندك و یا در زمینهای كشاورزی.
 

عادات و رفتار: اغلب شبها فعالند؛ بیشتر زیر سنگها مخفی می شوند؛ معمولاً آنها را می توان در شب روی جاده ها و سنگهای مسطح یافت؛ از حشراتی مانند راست بالان، شب پره ها و غیره تغذیه می كنند.
 

پراكندگی جهانی: ایران، عراق.
 

اندازه: نوك پوزه تا مخرج 60 میلیمتر دم 29 میلیمتر.
 

ملاحظات: Anderson دو نمونه هم تیپ را مورد مطالعه قرار داده است؛ این نمونه های ماده، 2 منفذ پیش مخرجی داشته كه توسط 7 فلس كوچكتر از هم جدا شده اند، سوراخ بینی مابین سپر پوزه ای، اولین فلس لب بالا و 3 فلس بینی بوده، و اولین فلس بینی در تماس با سپر پوزه ای است. محل نمونه تیپیك از ایران، تنگستان، واقع در استان بوشهر می باشد.

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.