هنگام سپیده دم و با شروع یك صبح مه آلود ویلزی، نخستین پرندگانی كه خواندن آواز را شروع می كنند سینه سرخ اروپایی، توكای سیاه و توكای آوازه خوان هستند. با بالا آمدن كامل خورشید گونه های دیگری چون سهره جنگلی و چرخ ریسك آبی نیز به این گروه اضافه می شوند. اما معمولا ۱۰۰ دقیقه طول می كشد تا آواز خود را با پرندگان گروه اول هماهنگ كنند.این الگوی آوازخوانی در میان تمامی پرندگان و در سرتاسر جهان دیده می شود. همین مسئله پرنده شناسان را واداشت تا درصدد كشف عامل تعیین كننده زمان آوازخوانی پرندگان در صبح برآیند. عده ای از دانشمندان معتقدند كه توانسته اند توضیحی برای این مسئله پیدا كنند: هر چه چشم یك پرنده بزرگ تر باشد زودتر از سایرین شروع به خواندن آواز می كند.آواز دسته جمعی پرندگان نخستین بار در ۷۰ سال قبل مورد توجه دانشمندان قرار گرفت اما در آن زمان هیچ كس نتوانست در مورد علت آن توضیحی ارایه بدهد.
در حال حاضر، دانشمندان نظریه ای كه در اوایل دهه ۶۰ مطرح شد و هرگز مورد آزمایش قرار نگرفت را مورد بازبینی قرار داده اند. طبق این نظریه: حدت بینایی- كه با اندازه چشم مشخص می شود- عامل اصلی تعیین كننده زمان آواز خوانی پرندگان در صبح است.رابرت جی توماس (R.J.Thomas ) از دانشگاه بریستول انگلستان و هم تیمی های او به منظور تست این نظریه، همزمان با بالا آمدن خورشید اقدام به ثبت لحظه ای زمان و شدت روشنایی كردند. لازم به ذكر است كه این آزمایش در ۷ منطقه جنگلی اروپا انجام شد.
در ادامه پژوهشگران، موقتا ۵۷ پرنده از این گونه ها را اسیر كرده و با استفاده از كولیس قطر تقریبی چشم آنها را اندازه گیری كردند.پژوهشگران در شماره ۲۲ آوریل خلاصه مقالات Royal Society بریتانیا اعلام كردند كه میان شدت نور در لحظه ای كه پرنده شروع به خواندن آواز می كند و اندازه چشم آن ارتباط قدرتمندی وجود دارد. به گفته توماس: پرندگانی كه دارای چشمان درشتی هستند زودتر از سایر پرندگان اقدام به خواندن آواز می كنند. این ارتباط قدرتمند حتی پس از آنكه دانشمندان با استفاده از آمار، خطای ناشی از دخالت فاكتورهای دیگر چون اندازه بدن را از میان بردند نیز به چشم می خورد(همچنان كه در شكل دیده می شود قطر تقریبی چشم سینه سرخ اروپایی ۸۰مرتبه بزرگ تر از قطر چشم گنجشك خانگی است و همین مسئله با عث می شود كه سینه سرخ اروپایی زودتر از گنجشك خانگی خواندن آواز را شروع كند).
ساندرا وهرنكمپ (Vehrencamp.S) از دانشگاه كورنل می گوید: اثبات این نظریه قابل پیش بینی بود. این مورد یك نمونه عالی از شیوه ای است كه نشان می دهد چگونه توانایی های بینایی، رفتارهای ارتباطی موجودات را تحت تاثیر خود قرار می دهد.پرندگان معمولا در سپیده دمان و به هنگام غروب آفتاب، به منظور جلب جفت مناسب، اقدام به خواندن آواز می كنند. علاوه براین با استفاده از این شیوه، قلمرو خود را مشخص و به سایرین در مورد نزدیك شدن به آن هشدار می دهند. اما این كار خطرات بالقوه بسیاری برای آنها به همراه دارد. از جمله اینكه باعث جلب توجه و كشیده شدن شكارچیانی چون جغدهای جنگلی به زیستگاه آنها می شود. خطر دیگری كه خواندن آواز دسته جمعی می تواند به دنبال داشته باشد این است كه ممكن است صدای زیاد مانع از شنیده شدن صدای خطر توسط پرندگان شود. اما توماس، عقیده دیگری دارد. او معتقد است كه آواز دسته جمعی پرندگان كاملا معقولانه به نظر می رسد چرا كه آنها پس از دید زدن محیط و مطمئن شدن از محیط اطراف خود شروع به خواندن آواز می كنند.
نظرات بسته شده است.