نوعی ساز پوستی دو طرفه است كه با تسمه به گردن نوازنده آویزان می شود و برعكس دهل، پوست ها موازی زمین قرار می گیرند و به جای چوب و تركه با انگشتان دست نواخته می شود. معمولاً بر بدنه این ساز زنگوله با نخی از جنس كنف آویزان است و نوازنده در مواقعی زنگوله را بر روی پوست بالایی می گذارد تا در هنگام نواختن و لرزش پوست، صدای زنگ داری ایجاد شود. این ساز توسط گروهی از كولیان سیرجان نواخته می شود و تا به حال نظیر آن در كشور دیده نشده است.
