جندق از توابع شهرستان خور استان اصفهان است. از آن روستاهای كویری كه برای درك كویر، معماری كویری و مردمشناسی مردم كویر بسیار قابل توجه است.
به همین دلایل و به لحاظ داشتن آثار باستانی و طبیعی، میتواند یكی از روستاهای هدف گردشگری باشد.
جندق ادغام شده "جنب دق" و به معنی حاشیه کویر و زمین صاف است. یكی از جاذبههای این روستا واقع شدن در مسیر ریگ جن است و عبور از ریگ جن یكی از برنامههایی است كه میتواند در تورهای ماجراجویانه مورد هدف باشد.
ریگ جن ناحیهای است در کویر مرکزی ایران. این منطقه در جنوب سمنان، شرق دریاچه نمک، شمال انارک و غرب جندق قرار دارد.این منطقه به دلیل وسعت زیاد و نداشتن چشمه و چاه آب و گرمای شدید، ناحیه ای صعب العبور است.
دو کویر شناس اروپایی، سون هدین، کویر شناس سوئدی و آلفونس گابریل اتریشی در شرح سفرهای خود اشارهای گذرا به این ناحیه کردهاند.
از آثار باقی مانده از دوران گذشته در جندق، دژ اردبیل و یا قلعه انوشیروان ساسانی است که از قلعههای باقی مانده متعلق به دوره پیش از اسلام است.
این قلعه به دلیل عدم رسیدگی در گذشته و همچنین تخریب مقداری از آن در زمان رضاخان رو به نابودی است و شاید تنها قلعه باستانی است که هنوز مردم در آن ساكن هستند و به زندگی روزانه خود ادامه میدهند.
اینكه درون این قلعه هنوز زندگی جریان دارد شاید از جهاتی جالب توجه است ولی جای تعجب است که تا کنون هیچ اقدامی برای نگهداری، بازسازی و نوسازی آن از طرف مسوولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری انجام نگرفته است، گویی این قلعه و ساكنانش، جزیرهای فراموش شده در دل كویرند.
البته فراموشی و عدم توجه به بناهای تاریخی و باستانی، داستان تازهای نیست اما بد نیست به دو خبری كه در هفتهنامه پارسه در تاریخ شنبه اول اردیبهشت 86 درج شده است، توجه كنیم و كمی بندیشیم.
1- طه هاشمی،معاون سازمان میراث فرهنگی،صنایع دستی و گردشگری و رییس پژوهشگاه از اختصاص یك میلیون دلار برای مرمت آثار تاریخی ایران در خارج از مرزها به دستور رییس جمهور خبر داد.
2- بهرام رضایی، كارشناس و مشاور معاونت حفظ و احیای سازمان گفت :"حفظ و نگهداری از میراث فرهنگی، نیازمند یك عزم ملی و تغییر نگرش مردم نسبت به این گونه آثار است."
هر دوی این خبرها حاكی از دغدغه ظاهری برای حفظ و مرمت آثار تاریخی است.
اما باید به استحضار كارشناس و مشاور معاونت حفظ و احیای سازمان رساند كه قبل از تغییر نگاه مردم، نگاه خود سازمان باید به این مقولات تغییر كند.
چرا و به چه دلیل قلعه باستانی جندق فراموش شده و چگونه قرار است نگاه این مردم كه خانه و كاشانهشان همین جاست تغییر كند.
اختصاص بودجه یك میلیون دلاری برای مرمت آثار تاریخی ایران در خارج از مرزها، در حالیكه وضعیت اسفباری در داخل كشور داریم به چه معناست.
این موضوع وقتی بیشتر نمایان میشود كه در فاصلههای كمی از یكدیگر خبری مبنی بر دزدی مفاخر و پیشینه فرهنگی ایران در جراید درج میشود و تاكنون هیچ اقدام موثری در این مورد انجام نشده كه نتیجه مثبتی به همراه داشته باشد.
آیا اصولا از تعداد آثار تاریخی متعلق به ایران كه در خارج از مرزها وجود دارند، اطلاع دقیقی داریم و آیا كشوری كه اكنون آن آثار در آنها قرار دارند، حقی برای ما نسبت به آن آثار قائل است.
مگر تركیه حقی برای ما نسبت به مولانا قائل است. آیا یونسكو كه سال مولوی را به نام تركیه ثبت كرده (و به نظر ما یك خیانت فرهنگی انجام داده است)، چقدر به ایران برای ثبت آثار تاریخی خارج از كشور و مرمت آنها اجازه میدهد.
كدام یك از مسوولان سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری تا كنون از "طاق كسری" دیدن كردهاند تا برآوردی از هزینههای لازم برای بازسازی و مرمت آن داشته باشند.
اینها همه داستانهایی است كه هر روزه تكرار میشود و باید برای حل مشكلات مشابه در این داستانها چارهای اندیشید.
نظرات بسته شده است.