در كتیبه هاى میخى داریوش بزرگ، شاه هخامنشى كه در بیستون و تخت جمشید كشف شده اند «ماكا» یا «مكه» نوشته شده كه در آن زمان استان چهاردهم امپراطورى بزرگ هخامنشى بوده است. در زمان ساسانیان به بلوچستان «كوسون» مىگفتند و هرودوت مورخ بزرگ یونان نام این سرزمین را «مكیا» یا «مكیان» در آثار خود نوشته است.
به عقیده دانشمندان مکران مشتق از نام یك قوم هندی (دراویدى ) است كه یونانىها آن را «ماكاى» یا «موكاى» مىنامیدند و در كتیبه هاى بدست آمده، «ماكا» و «ماسیا» است. نام این ولایت درزبان یونانى «گِدْروسیا» بوده و به نظر هرودوت از شعبهاى از اقوام آریایى به نام «دَروسیاپوى» اخذ شده است. البته از دوران اسلامى این منطقه «مكران» نامیده شده است و جغرافى نویسان اسلامى از این منطقه به نام «مكران» یا «مكوران» یاد كرده اند. ماركوپولو سیاح معروف به بلوچستان «كسماكوران» گفته است، به نظر مىرسد این كلمه خلاصه شده كلمات (كیچ )واقع در بلوچستان پاكستان و( مكران )واقع در جنوب شرق ایران باشد.
نئارك دریاسالار یونانى اسكندر مقدونى این منطقه را «اراباه» نامیده است.
اما بطوركلى درحال حاضر بلوچستان به منطقه وسیعى از جنوب شرق ایران و قسمتى از شرق پاكستان اطلاق مىشود كه ساكنان هر دو قسمت را قومى از نژاد آریایى بنام بلوچها تشكیل مىدهند.
برخى از مورخان عقیده دارند كه از قرن سوم هجرى به بعد از كلمه بلوچستان سخن به میان آمده است وقبل از آن به نامهاى متعددى از قبیل: ماكارونه، ماكامى (موكاى)، آراینا، گِدْروزیا و مكران نامیده شده است و در این سرزمین قبل از قرن سوّم هجرى اقوامى بنام جَتْ زندگى مىكردند و بلوچها (بلوص) كه از اقوام آریایى مىباشند بعدها از سواحل دریاى خزر و از راه كرمان و خراسان به این سرزمین وارد شده اند و نام خود را بر آن به عنوان میراث گذاشته اند.
نظرات بسته شده است.