پارک ملی بوجاق

نام انگلیسی:  Bojagh national park     نام فارسی :  پارک ملی بوجاق

پارك ملی بوجاق با مساحتی بالغ بر3250 هكتار اولین با ر در سال 1377 با عنوان منطقه شكار ممنوع تحت حفاظت قرارگرفت و در حال حاضر طی مصوبه شماره 232مورخ 21/3/81 به مجموعه پاركهای ملی كشور پیوسته است .

موقعیت جغرافیائی
پارك ملی بوجاق N3727 E4954 در شمال شرق شهر رشت واقع گردیده است .

جهات اربعه
شمالا : تقاطع رودخانه اوشمك و دریا در عمق 6 متری دریا به مختصات 17 27 37 و 43 51 49 و از این نقطه بطرف شرق تا روبروی مجتمع آموزشی زیبا كنار .
شرقا : از روبروی مجتمع آموزشی زیبا كنار  در عمق 6 متری دریا با مختصات 40 25 37 و 03 00 50  به سمت ساحل در منتهی الیه غربی ساختمان مذكور و در امتداد جاده خاكی تا پشت ساختمان مهمانسرای امور اقتصادی
جنوبا : از منتهی الیه جنوبی مهمانسرای امور اقتصادی  و پس از گذشتن از ضلع جنوبی جنگل درختان توسكا و سوزنی برگان بطرف غرب و بطور مستقیم تا انتهای پل جنوبی طرح سالم سازی دریا و سپس در امتداد ضلع شمالی پارك جنگلی كیاشهر تا صیدگاه ناحیه 2 كیاشهر و از آنجا در امتداد جاده اسفالته تا تاسیسات حراست دریا و پس از عبور از رودخانه سفید رود در امتداد رودخانه به سمت جنوب و بالادست رودخانه و منطقه موسوم به گامی  تا پمپ آب سپس در امتداد كانال آب بر اراضی روستاهای كهنه سپیدرود و علی آباد زیبا كنار و انتهای شمالی اراضی كشاورزی و انتهای جنوبی تالاب بوجاق تا پاسگاه محیط بانی بوجاق و از این نقطه پس از گذشتن از حد شمالی زمین های سپاه  به سمت جنوب تا تقاطع رودخانه اوشمك
غربا : از رودخانه اوشمك و در مسیر آن به سمت شمال تا عمق 6 متری دریا

ویژگیهای منطقه
پارك ملی بوجاق كه لاگون كیاشهر را به عنوان تالاب بین المللی به مجامع جهانی معرفی نموده است و دلتای رودخانه سفیدرود را در خود جای داده است یكی از زیستگاههای مهم پرندگان و آبزیان می باشد . از گونه های شاخص جانوری می توان از رود كر و شنگر انواع پرندگان اردك سرحنایی و قوی گنگ ، خزندگان و دوزیستان و ماهیان ( ماهی سفید و كپور ) نام برد . از گونه های گیاهی می توان از آزولا ‌آلاله ، نیلوفر آبی ، توسكا ، آقسطی نام برد .  قسمتی از پارك ملی بوجاق بعنوان تالاب بین المللی در سال 1354  تحت نام لاگون كیاشهر و دهانه سفید رود با مساحت 500 هكتار در فهرست كنوانسیون رامسر به ثبت رسید . در سال 1377 با وسعت 800 هكتار به مدت 5 سال با نام منطقه شكار ممنوع بوجاق كیاشهر و سپس در تاریخ 21/3/1381 با افزایش سطح به میزان فعلی به عنوان نخستین پارك ملی خشكی – دریایی كشور تحت مدیریت قرار گرفت . از نظر وضعیت ظاهری بشكل های مرتعی ، تالابی و ساحلی میباشد .

از گونه های مهم پرندگان پارك ملی بوجاق : غاز خاكستری ، عروس غاز ، فلامینگو ، پلیكان ، آوست چوب پا ، باكلان ، انواع حواصیل ، اكراس ، كله سبز ، خوتكا ، اردك ارده ای ، كفچه نوك ، آنقوت ، تنجه ، نوك پهن ، كشیم ، قو ، طاووسك ، بحری ، لیل ، سنقر تالابی ، خروس كولی ، چنگر ، آبچلیك ، گیلانشاه ، كاكایی ،اردك سرحنایی و گیلار .
از گونه های گیاهی پارك ملی بوجاق : نی ، لویی ، آقطی ، تمشك ، عدسك آبی ، تراپا ( سه كله خیز ) ، میریوفیلوم ، سراتوفیلوم ، اسپرغان ، كلونی درختچه های گز ، توسكا ، انار ، توده دست كاشت درختان
سوزنی برگ شامل گونه های مختلف سرو و پوشش های علفی شامل بوته های سازو و تمشك زار است.

تاریخچه عناوین قانونی منطقه بوجاق
تالاب بوجاق به علت اهمیت زیستگاهی به ویژه برای پرندگان مهاجر آبزی در سال 1354 بخشی از آن به وسعت 500 هکتار به عنوان « لاگون کیاشهر »در فهرست تالاب های کنوانسیون رامسر به ثبت رسید.

این تالاب تا سال 1369 از دو بخش شرق و غربی تشکیل شده بود که حد فاصل بین دو بخش رودخانه سفیدرود جریان داشت، طغیان های پی در پی و سیلابهای متعدد سبب انحراف رودخانه شده، نهایتاً دهانه سفیدرود در فاصله 2.5 کیلومتری دهانه اولیه قرار گرفت. مضافاً اینکه بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، این تالاب به عنوان تالاب 22 بهمن نیز نامگذاری گردید . منطقه بوجاق در سال 1377 به مدت 5 سال با مساحت 800 هکتار به تصویب شورای عالی حفاظت محیط زیست به عنوان منطقه شکار ممنوع اعلام گردید، همچنین بعد از گذشت 5 سال این منطقه به عنوان اولین « پارک خشکی – دریایی ایران » مدرک رسمی اخذ کرد.

راههای قابل دسترسی به پارک ملی بوجاق
این منطقه از طریق جاده های حسن رود به زیباکنار، لشت نشاء به زیباکنار و نیز از طریق جاده خاکی زیباکنار هم که در جوار رودخانه اشمک قرار دارد و مسیرهای خاکی متعدد دیگر قابل دسترسی برای بازدیدکنندگان و محققان می باشد.

وضعیت اقتصادی مردم منطقه بوجاق
منبع درآمد مردم منطقه بوجاق (کیاشهر و حومه آن ) دو سوم آن بر پایه زراعت برنج و صیفی جات است و مقدار کثیری در کنار کار کشاورزی به شغل صیادی به عنوان یک شغل فصلی اشتغال دارند.

شرایط زیست محیطی پارک ملی بوجاق
سیمای طبیعی پارک ملی بوجاق شامل عوامل اکولوژیکی (مناطق دریایی تا عمق 6 متر، ساحل دریای – تالابی، تالاب، اراضی چمن زاری ) و عوامل بیولوژیکی شامل پوشش گیاهی ( گیاهان آبزی، کنار آبزی، خشکی ) و حیات وحش جانوری (پستانداران، پرندگان، دوزیستان، خزندگان، آبزیان )قابل تقسیم است.

تعارضات پارك ملی بوجاق
اسكله و بندر صیادی شیلات –اراضی مستثنیات بنیاد پانزده خرداد و ستاد اجرایی حضرت امام (ره) – وجود 2 پره صیادی –استخر پرورش ماهیان غضروفی شیلات-طرح سالمسازی شهرداری كیاشهر.