ریگ جن

ریگ جن گستره ای است از شنزارهای روان. تا چشم كار می كند نمك است و ماسه و در بعضی مناطق باتلاق؛ باتلاق هایی كه اگر شناختی از محل آنها نداشته باشید قطعا گرفتار شده و به جرگه همان آدم هایی می پیوندید كه گرفتار روح و جن شده اند(!) فرو رفتن در گل و لجن در ریگ جن شاید یكی از خطرناك ترین اتفاقاتی باشد كه ممكن است گریبانگیر مسافران، البته مسافران ناوارد شود و آنها را به كام مرگ بكشاند.

سالهای متمادی هیچ كس جرات آنكه به ریگ جن سفر كند و راز این كویر اسرارآمیز را كشف كند، نداشت، یا اگر حتی جراتش را هم داشت به دلیل ناآشنایی با منطقه در راه می ماند. از آن جمله می توان به سون هدین، نویسنده كتاب كویرهای ایران اشاره كرد كه سالهای زیادی از عمرش را در گوشه و كنار كویرهای ایران گذراند و كتاب كویرهای ایران را به رشته تحریر درآورد، اما با تمام تلاش هایش هیچ گاه موفق به دیدن ریگ جن یا بهتر بگویم فتح ریگ جن نشد.

سون هدین در سال 1900 ریگ جن را كشف كرد و بعد از آن هم آلفونز گابریل در سال 1930 از نزدیكی آن گذر كرد، اما عبور از آن همچنان برای كویرنوردان به صورت یك رویا باقی ماند تا اینكه بالاخره در سال 1997 طلسم ریگ جن توسط علی پارسا، كویرشناس مقیم آمریكا شكسته شد. او به همراه آقای میرانزاده، رئیس پارك ملی كویر وقت با هواپیما بر فراز ریگ جن رفتند تا ثابت كنند كه هیچ چیز شگفتی در ریگ جن وجود ندارد.

علی پارسا در خاطرات خود درباره آشنایی اولیه اش با ریگ جن می نویسد:

در یكی از سفرهایی كه زمان دانش آموزی به كویر مركزی داشتم، در نقشه ای به ریگ جن برخوردم. نامش اسرارآمیز به نظر می آمد. تصمیم گرفتم به آنجا بروم و این همزمان شد با انقلاب ایران. سالها بعد در 1996 این رویا با سفر به پارك ملی كویر دوباره به سراغم آمد. من، دوستانم و آقای میرانزاده، رئیس پارك ملی كویر تصمیم گرفتیم كه از فراز ریگ جن با هواپیما عبور كنیم تا به خودمان ثابت كنیم در مسیر، چیز عجیبی نیست. فقط نمك است و ماسه و تپه. نخستین امر شگفتی كه در ریگ جن با آن مواجه شدیم، گودالی تازه به وجود آمده بود. داخل گودال یك فضای آبی دیده می شد كه آب شور بود. اطراف آن نمك كریستال شده به رنگ سفید دیده می شد و اطراف آن به رنگ قهوه ای بود كه مشخص بود در اثر فشار، خاك آن پخش شده است. اما علی پارسا برای اولین بار در نوامبر 1997 با ماشین وارد ریگ جن شد و بعد از آن بسیاری از كویرنوردان از ریگ جن گذشتند. البته با تجهیزات كامل؛ و نه گرفتار روح شدند و نه جن زده.

گسترش ریگ جن از شمال شرق به جنوب غرب است. این منطقه در شمال شرق به كوه گوگرد و منطقه معلمان، از جنوب به انارك، از شرق به ناحیه جندق و از سمت غرب به پارك ملی كویر منتهی می شود.

بهترین مسیر دستیابی به ریگ جن بخش شمال شرق پارك ملی كویر است، یعنی جاده سنگفرش ملك آبادكه البته داخل مرز پارك است كه زیر نظر سازمان حفاظت محیط زیست اداره می شود و گرفتن مجوز از سازمان هم كه صبر عیوب می خواهد و عمر نوح، اگر این دو را ندارید بهترین مسیر برای ورود به ریگ جن جندق است كه دقیقا در نقطه مقابل یعنی در بخش شرقی پارك قرار دارد.

از تهران تا جندق حدود۱۷۰كیلومتر راه است، البته قبل از حركت چند نكته بسیار جدی و مهم را مدنظر قرار دهید. مهمترین مسئله اینكه اگر تا به حال كویر نوردی نكرده اید و به اصطلاح حرفه ای نیستید، برای اولین تجربه به هیچ عنوان ریگ جن را برنگزینید كه در این صورت رفتنتان با خودتان است و برگشتنتان با خدا، حتی اگر هم حرفه ای هستید حتما گروهی به این منطقه سفر كنید. بهترین وسیله برای سفر به كویر، جیپ های سبك وزن است، نقشه را فراموش نكنید. اگر GPS (وسیله ثبت نقاط جغرافیایی و در واقع یك راهنمای الكترونیك ماهواره ای است) دارید كه چه بهتر و از آنجایی كه سفر به ریگ جن حركتی نوین و بسیار مشكل است و در نتیجه نقشه دقیقی از آن در دسترس نیست، می توانید با استفاده از GPS و ثبت نقاط، میزان دقت نقشه هایتان را چك كنید. نه تنها برای سفر به ریگ جن كه برای سفر به هر نقطه از كویر كاملا مجهز و بدون كوچكترین كاستی و شك حركت كنید. برای سفر به ریگ جن حداقل باید به اندازه دو هفته آب ، بنزین، غذا و وسایل فنی ماشین را به همراه داشته باشید. در ضمن بلد محلی را فراموش نكنید، محلی ها معمولا آدم های كار كشته ای هستند و علاوه بر تعیین مسیر، حتی در شرایط سخت، خیلی خوب می توانند راهنماییتان كنند.

اگر از مسیر جندق به طرف ریگ جن می روید پس از طی مسیری پر پیچ وخم، وارد یك رودخانه خشك و عریض می شوید، بعد از عبور از رودخانه تا چشم كار می كند كوه ها و تپه های ماسه ای است. بخشی از منطقه نسبتا مسطح تر است و تپه ها كوچكتر، بنابراین عبور از آن نسبتا آسان به نظر می رسد ولی با كمی پیشروی با كم شدن ارتفاع به اراضی باتلاقی می رسید كه اینجا تقریبا جنوب منطقه است. اصرار برای عبور از این اراضی باتلاقی بی فایده است بنابراین بهتر است از سمت شمال غربی به حركتتان ادامه دهید. آخرین كوه هایی كه 2300 متر ارتفاع دارند به بخش شمالی ریگ جن می رسید از اینجا كوه دماوند را هم می توانید ببینید. با ادامه این مسیر به پارك ملی كویر می رسید، البته بعد از گذر از رودخانه خشك نخجیر و پارك ملی كویر ، نقطه پایانی است كه شما را به پاسگاه ملك آباد ورامین و تهران می رساند و تا اینجا بیش از هزاركیلومتر مسیر را در كویر درنوردیده اید.

البته این مسیر یكی از مسیرهای پیشنهادی است كه تاكنون گروه های زیادی از آن عبور كرده اند. اگر شما مسیر دیگری را می پسندید، می توانید با استفاده از نقشه و راهنما، مسیر جدیدی را تجربه كنید. اما تمام این سختی ها و بالا و پایین ها یك طرف و آسمان پرستاره شب های ریگ جن هم یكطرف. خوابیدن روی شن های روان روی تپه ای بلند و چشم دوختن به آسمانی كه حتی یك نقطه سیاه ندارد و شهاب سنگ هایی كه هر از گاهی مثل تیر فرشتگان حافظ زمین كه شیاطین را از نزدیك شدن به زمین باز می دارند، تمام خستگی روزانه و در شن و باتلاق فرورفتن را از تن می زداید، بخصوص اگر در كیسه خواب باشی و همانطور كه به آسمان چشم دوخته ای، بخوابی.

در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید
در خبرنامه ما عضو شوید تا از آخرین مطالب با خبر شوید.
هر زمان که بخواهید، می‌توانید عضویت‌تان را لغو کنید.
5 نظرات
  1. بهروز می‌گوید

    خسته نباشی بزرگ مرد.خیلی خیلی عالیه .بیشتر بنویس ازمشاهدات.

  2. مهدی می‌گوید

    عالی

  3. ساقی می‌گوید

    سایتتون خیلی خوبه وبرخلاف خیلی ازسایت های دیگه خیلی بروزوامروزیه.ممنون از سایت قشنگتون

  4. ساقی می‌گوید

    سایتتون خیلی خوبه وبرخلاف خیلی ازسایت های دیگه خیلی بروزوامروزیه.ممنون از سایت قشنگتون

  5. ساقی می‌گوید

    سایتتون خیلی خوبه وبرخلاف خیلی ازسایت های دیگه خیلی بروزوامروزیه.ممنون از سایت قشنگتون

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.