سراوان

سراوان شرقی‌ترین شهر استان سیستان و بلوچستان است که با مرکز استان سیصد و پنجاه و دو کیلومتر فاصله دارد. بسیاری از روستاهای اطراف سراوان خاک رس مرغوبی دارد که با بهره‌برداری از آن، کوزه‌گری و سفال‌سازی بویژه در ناحیه گلیپورگان رونق یافته است آثار به دست آمده در سراوان نشان می‌دهد که این شهرستان سابقه تاریخی و تمدن بسیار کهنی دارد.

قبل از سال هزار و سیصد و پنج شمسی نام این محل «شستون- شصتون» بود که به ‌تدریج بر وسعت آن افزوده شد و به سراوان معروف گردید.
 
فهرست آثار و ابنیه تاریخى
یکى از غنی‏ترین اماکن باستانى بلوچستان، سراوان است. از جمله آثار این شهرستان اثرى از دوران پارینه سنگى در اطراف رودخانه ماشکیل (ماشکید) است. تپه‏ هاى باستانى ماقبل تاریخ نیز در این شهرستان وجود دارند که در بررسی هاى سال 1345 ه.ش مورد بررسى قرار گرفته‏ اند. در دامنه رشته کوههاى بادامکوه در مسیر جاده خاش – سراوان یک قبرستان وسیع مربوط به پیش از تاریخ شناسایى شده که بیان کننده یک تمدن کهن در این منطقه است.

آثار باستانى و ابنیه تاریخى شهرستان سراوان عبارتند از:

محوطه ‏هاى باستانى: کلاتک بَخشان – کله بُرْزادْ – قلعه مُلا – پیر کَهورْدْ – پیر کَهورْتْ – حَدُکان هُشَک – روباهک – کَلاتُک – مهتاب خزانه کوهک – میل مارو – میرسیّدعمر – سفید – قبرستان قدیمى گُشْتْ – قبرستان قدیمى سُموکان – قبرستان قدیمى کَله‏ گان – کوه کَلا

قلاع: سیب – کُهنه قلعه – بُلقیس – خیرآباد – سرجووشصتان – هُشَک – بَمْ‏پُشْتْ – هِیتَک – دِزَک – کوهک – اسفندک – دهک – جالْق – کلَه‏ گان – ناهوگ – زابُلى – پسکوه – کَنْتْ – گُشْتْ – چشمه نمک (جوشان)- هیدوچ – بَخْشانْ

سایر آثار: خانه‏ هاى قدیمى کوهکن – خانه‏ هاى قدیمى شیشه ریز – آرامگاه ملک شمس ‏الدین صفارى – زیارتگاه باباحاجى – خانه ‏هاى قدیمى سورو – آرامگاه شیخ محمدمرشد – سنگ نوشته شیروپلنگان – درخت کهنسال سروسرجو – غار کوه ‏بیرک – آرامگاه ملابایان – آتشکده کوه ‏مهرگان – سنگ نوشته کله‏ گان – درخت سروسولان – ساختمان قدیم بهدارى شهر سراوان – زیارتگاه فقیر صاحب – سنگ یادبود باقر – غار مولتان

نظرات بسته شده است، اما بازتاب و پینگ باز است.