منطقه حفاظت شده «گنو»بى نظير،جذاب،فراموش شده

منطقه حفاظت شده «گنو» در فاصله ۵۰ كیلومترى شمال بندرعباس به علت شرایط خاص آب و هوایى مطلوب، جاده دسترسى و چشم انداز طبیعى زیبا از جاذبه هاى تفرجگاهى زیادى برخوردار است. این منطقه با وسعت ۲۷ هزار و ۵۰۰ هكتار به علت داشتن تنوع زیستگاهى از جمله مناطق دشتى و تپه اى، مناطق خشك و استپى، زیستگاه نمونه هاى خاص به نام «جبیر» است. این منطقه همچنین با دارا بودن گونه هاى بومى «اندهیك» ، در سطح جهان منحصر به فرد است كه از جمله آن مى توان به گونه هاى جانورى چون مارمولك «آگاما» و ماهى آب معدنى و گونه هاى گیاهى بادام «وندل بوم» و پامچال صخره اى اشاره كرد. منطقه حفاظت شده گنو، نام خود را از كوه گنو كه در داخل منطقه واقع شده، برگرفته است. این كوه یكى از ۳ كوه مرتفع و شناخته شده بندرعباس است و بعد از كوه فارغان (هماك)، دومین كوه بلند این شهرستان محسوب مى شود كه بلندى آن از سطح دریا ۲ هزار و ۳۴ متر است. مرزهاى قانونى منطقه حفاظت شده گنو، از شمال به رودخانه تنگ باغ، بندر آگاه، چى منگان، رودخانه گردگنو، اراضى سلطان شاه و رودخانه سد گز، از شرق به جاده اصلى بندرعباس – سیرجان، از جنوب به جاده بندرعباس – بندرلنگه از محل پمپ بنزین تا پل رودخانه كل و از غرب به رودخانه كل محدود مى شود.


كوهستان گنو با ابعادى معادل ۳۴ كیلومتر طول و ۵ تا ۱۵ كیلومتر عرض، مساحتى بالغ بر ۳۵۰ كیلومتر مربع را دربرمى گیرد و منطقه حفاظت شده، بخش اعظم این كوه را در خود جاى داده است. یكى از مهمترین منابع آبى منطقه حفاظت شده گنو چشمه هاى آب گرم گنو است. این چشمه ها از نظر خواص دارویى كانون هاى شناخته شده اى هستند و از دیرباز مورد استفاده اهالى محلى و یا مسافران قرار گرفته اند. استفاده از این چشمه ها، با وجود سابقه و شهرت خود تحت مدیریت مناسبى قرار ندارند و مى توان گفت، به عنوان یك كانون تفرجگاهى كم نظیر، فاقد هرگونه عرضه مناسب در برخورد با ارزش هاى خود هستند. این چشمه ها كه در شمال غربى منطقه واقع شده اند، گرچه براى ساخت تفرجگاه (تفرج متمركز) داراى پتانسیل طبیعى بالایى نظیر فضاى سبز، نخلستان، آب، پستى و بلندى مناسب، اراضى باز و مسطح، چشم اندازهاى طبیعى زیبا اعم از تپه ماهور، صخره و درختزار هستند و مى توانند از طریق توسعه فیزیكى، ایجاد امكانات ، تسهیلات و زیباسازى، خدمات تفرجگاهى پرتقاضایى را عرضه كنند ولى همچنان بدون هرگونه برنامه ریزى به نامناسب ترین شكل، مورد استفاده قرار گرفته و روز به روز از كیفیت مطلوب خود دور مى شوند. چشمه هاى آبگرم، امروز یكى از مهمترین كانون هاى جذب توریست به شمار مى روند؛ این چشمه ها شاید یكى از كانون هاى گردشگرى نادرى باشند كه در سطح فرامرزى از تقاضاى بالایى برخوردارند. نمونه استفاده هوشمندانه از این نوع چشمه ها را مى توان در دهكده «روستاق» در نزدیكى شهر «صحار» در عمان نام برد.

 

در این دهكده یكنواخت و كویرى كه از نظر زیبایى شناختى به طور چشمگیرى از گنو در سطح پائین تر قرار دارد و فاقد كمترین قابلیت طبیعى است، با اعمال مدیریتى مناسب، با زیباسازى محیط و هدایت بهداشتى آب چشمه ها، همراه با معمارى موزون و قابل تحسین، به یكى از مراكز پرطرفدار گردشگران تبدیل شده است. با توجه به چشم اندازهاى طبیعى و زیباى محیط چشمه هاى آبگرم گنو، مى توان از این قابلیت ویژه استفاده كرده و كانونى پرتقاضا و زیبایى را براى جهانگردان و ایرانگردان به وجود آورد. همچنین گروهى از گیاهان كوه گنو به عنوان گیاهان دارویى و معطره مورد استفاده ساكنان روستاها و بومیان منطقه قرار مى گیرند. كلپوره، پونه مظفریان، زیره، كاسیا، بومادران و مهرخوش از جمله گیاهان دارویى شناخته شده این منطقه هستند. تنوع جانوران مهره دار در منطقه حفاظت شده گنو شامل: ماهیان، دوزیستان، خزندگان، پرندگان و پستانداران است. ماهى «آفاینوس گینوئیس» تنها ماهى آب هاى داخل این منطقه محسوب مى شود و در جهان منحصر به آب گرم گنو است. دوزیستان منطقه حفاظت شده گنو را حدود ۵ گونه از وزغ ها و قورباغه ها تشكیل مى دهند كه به طور عمده در آب هاى راكد اطراف رودخانه ها و چشمه هاى منطقه یافت مى شوند. خزندگان منطقه نیز نسبت به دوزیستان از تنوع بیشترى برخوردار و به دو گروه مارمولك ها و مارها تعلق دارند. پرندگان منطقه حفاظت شده گنو اغلب از پرندگان درخت زى و بوته زى تشكیل شده اند كه جزو سبك بالان محسوب مى شوند. دال سیاه، دلیجه، هما، كبك، تیهو، چكاوك سنگلاخ، پى پت نوك دراز، چلچه دمگاه سفید، بلبل خرما و… از جمله پرندگان زیباى منطقه هستند. همچنین پستانداران منطقه حفاظت شده گنو، گرچه از گونه هاى استثنایى محسوب نمى شوند، اما از تنوع قابل توجهى برخوردارند. قوچ، میش، كفتار، گرگ، روباه و شغال از جمله گونه هاى جانورى منطقه به شمار مى روند كه كم و بیش دیده مى شوند. نكته بسیار جالب و گفتنى درباره چشمه هاى آب گرم گنو این است كه این چشمه ها به علت دارا بودن مقادیر فراوان كلروسدیم موجب ازدیاد ترشحات بزاق، اسید معده و تشدید حركات معده و اثر ملین مى شوند و حمام در آب هاى كلردار منطقه موجب اتساع عروق و گوگرد موجود در آب آن سبب درمان بیمارى هاى مجارى تنفسى، جلدى و رماتیسمى مى شود.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.