آگامای سروزغی ایرانی

ام علمی : Phrynocephalus persicus

نام انگلیسی : persian toad agama

نام فارسی : آگامای سروزغی ایرانی

مشخصات: فاقد چین پوستی در گوشه دهان؛ فلسهای پشتی یكتواخت نیستند؛ برخی ناخن مانند، اغلب توبركولی؛ پولكهای بینی توسط 3 تا 5 ( بطور استثنایی 1 و معمولاً 3 ) ردیف پولك از هم جدا شده اند؛ اطراف سر و گردن فاقد فلسهای ریشه ای شكل بلند؛ سوراخ بینی از اطراف سر به خوبی قابل رویت است؛ دارای یك ردیف تاج طولی پشت گردنی از 3 تا 8 فلس بر آمده و نوك تیز؛ فاقد چنین متقاطع پوستی در سرتاسر پشت گردن.
رنگ آمیزی: پشت قهوه ای روشن، خاكستری روشن تا خاكستری تیره با آثار متقاطع تیره و نقاط صورتی و آبی پراكنده؛ سطح شكمی بدن سفید چركی تا كرم؛ گلو با یك لكه خاكستری روشن كه در زیر مشخص تر است؛ دم با نقاط تیره پهلویی پشتی؛ سطح شكمی دم خاكستری مایل به آبی كمرنگ یكدست یا با نقاط متقاطع خاكستری روشن.
 

زیستگاه: نواحی نیمه بیابانی خشك، در دشتهای سنگی، ریگزار، خاكهای رسی آمیخته با سنگریزه‌ها، در اطراف بریدگیها، دره‌های كوچك، شكاف‌های كوچك، شكاف‌های ایجاد شده توسط آبراهه‌ها، همراه با پوشش گیاهی اندك پراكنده بیشتر از نوع بوته ای.
 

عادات و رفتار: هنگام روز فعال هستند؛ از مورچه‌ها، سوسك‌ها و دیگر حشرات و عنكبوتیان كوچك تغذیه می كنند.
 

پراكندگی جهانی: آذربایجان، ارمنستان، تركیه، ایران.
 

اندازه: نوك پوزه تا مخرج 59 میلیمتر دم 57 میلیمتر.
 

ملاحظات: این گونه در قبل همان گونه P.helioscopus بود، و سپس زیر گونه ای از این گونه نام برده شد.ولی توسط Mezhzherin و Golubev در سال 1989 تحت یك گونه مستقل توصیف شد؛ اگر این گونه در كنار گونه P.helioscopus قرار گیرد، مشاهده می شود كه بدن و سر پهن تر و گردن كوتاه تر است. محل نمونه تیپیك در ایران واقع در امتداد مسیری ما بین ارمنستان و تهران می باشد.