منطقه حفاظت شده میشداغ

نام انگلیسی :  Mishdagh protected area     نام فارسی :  منطقه حفاظت شده میشداغ

ازسال1390 به منطقه حفاظت شده تبدیل گردید. منطقه شکار ممنوع میش داغ در موقعیت جغرافیایی N3149 E4807 در استان خوزستان واقع است. این منطقه از توابع شهر ستان شوش ودر غرب رودخانه ، کرخه ، در 45 کیلومتری شمال غرب سوسنگرد قرار گرفته است . از شمال به روستای بیت راشد، از جنوب به روستای ابوحلاج ، از شرق به تپه ماهور های ا…. اکبر و از غرب به تنگه چزابه در مرز ایران وعراق محدود می شود  (اداره کل حفاظت محیط زیست خوزستان ، 1379). این منطقه در بخش شمالی ، به دشت چنانه و امتداد جنوبی دشت عباس و دشت فکه و رقابیه نیز ، محدود می شود (اردشیر امینی  . 1386 . معرفی اجمالی منطقه میشداغ . گزارش منتشر نشده ، اداره کل حفاظت محیط زیست استان خوزستان) .

موقعیت عمومی منطقه
این منطقه مابین شهرهای بستان و عبدالخان قرار گرفته است و بطور كلی در غرب استان خوزستان واقع گردیده است. لازم به ذكر است. وسعت این منطقه 59301 هكتار در سطح (به استثنا ناهمواریها) است.

ویژگی و سیمای عمومی منطقه (شامل وضعیت توپوگرافی، چشم انداز، پوشش گیاهی، وضعیت عمومی حیات وحش و گونه های شاخص و کریدور ها)

منطقه میش داغ – ام دبس منطقه ای كوهستانی – تپه ماهوری و دشتی است كه نقاط مرتفع آن كمتر از 500 متر ارتفاع دارد. علاوه بر آن تپه های شنی نیز در منطقه به وفور یافت می شود كه برخی از قسمتهای منطقه را تهدید می كند (هر چند حركت شنهای روان بكمك درخت و بوته كاری و مالچ پاشی تا حدودی مهار شده است). این منطقه از بارندگی كمتر از 250 میلی متر در سال برخوردار است و اقلیمی گرم و خشك دارد منابع تامین آب منطقه چند چشمه دائمی است كه عمدتاً از آبدهی كمی برخوردارند.زیستگاه ام دبس- میشداغ- در حال حاضر تنها منطقه ای است كه می توان تعداد محدودی از آهوان استان خوزستان را در آن دید.

پوشش گیاهی
پوشش گیاهی منطقه فقیر و عمدتاً از درختان ، درختچه ها ، بوته ها و علوفه های كم تراكم كنار، رملیك، گز ، قیچ،  گون، نی، انواع گرامینه ها ، لگومینوها ، گراس ها و تورب های یك یا چند ساله نظیر، پهمن، علف مار ، هنزل ، كهورك، اسكنبیل، استبرق، خارشتر، كاروان كش و … تشكیل گردیده است.

حیات وحش
این منطقه زیستگاه انواع رده های جانوری از جمله پستانداران ، پرندگان،خزندگان ، دوزیستان و … است.

پستانداران
گونه های مختلفی از پستانداران از جمله قوچ وحشی، آهو، خرگوش، تشی، خارپشت ، گرگ، روباه، شغال، كفتار، سمور، گربه وحشی، گراز، انواع موش، جربیل و دوپا، و انواع خفاش در منطقه دیده می شوند.

پرندگان
انواع پرندگان شامل: گنجشك، كبك، تیهو، هوبره، انواع كبوتر، چك چك ها، چكاوك ها، دم سرخ، سینه سرخ، دم جنبانك زرد و ابلق ، درنا، آنقوت، باقرقره شكم سیاه و شكم سفید، سار، گلاریول بال سرخ، عقاب دشتی، عقاب طلائی، جغد كوچك و … در منطقه قابل مشاهده است.

خزندگان
اورانوس ها و آگمای دم تیغی به وفور در منطقه دیده می شوند علاوه بر آن انواع مارمولك و اسكینك و مارهائی همچون افعی شاخدار، شترمار، مارپلنگی، كورمار خوزستانی، مارقیطانی و … در منطقه دیده می شوند كه بعضاً سمی، نیمه سمی و یا غیر سمی هستند.

جاذبه های اکوتوریستی
در فصول پائیز و زمستان منطقه از هوای معتدل و مطلوب برخوردار است كه این امر تا اواسط فروردین با رویشی كامل گونه های گیاهی ادامه دارد، که این خود مناسب ترین عامل جهت اکوتوریسم می باشد.

وضعیت عمومی اقتصادی و اجتماعی
نظر مسئولین و مردم محلی از حفاظت و تحت كنترل قرار دادن بهتر و بیشتر منطقه مثبت است هم اكنون چند نفر از افراد محلی در امر حفاظت از آهو همكاری كاملی با اداره سوسنگرد دارند .